سلام ، آیا این بازدید اول شماست ؟ یا
Results 1 to 10 of 10

Thread: جاذبه های گردشگری استان آذربایجان غربی

  1. #1
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array

    جاذبه های گردشگری استان آذربایجان غربی

    عرفی جاذبه های طبیعی استان آذربایجان غربی


    دریاچه ارومیه



    دریاچه زیبای ارومیه، بزرگ ترین آبگیر داخلی و مهم ترین دریاچه دایمی ایران است که در شمال غرب فلات ایران و در مرکز فلات آذربایجان قرار دارد. این دریاچه با 4500 تا 6000 هزار کیلومتر مربع مساحت بیستمین دریاچه جهان از نظر وسعت به شمار می رود و ژرفای آن در نقاط مختلف بین پنج تا شانزده متر است. آب دریاچه ارومیه شور است و اگرچه در منطقه سردسیر قرار دارد، ولی هرگز در زمستان یخ نمی بندد.
    آب و لجن این دریاچه به دلیل داشتن املاح معدنی فراوان از جمله کلروردو سدیم و کلروردو کلسیم منیزیم، خاصیت درمانی و ضدعفونی دارد و برای مداوای امراض جلدی و استخوانی و رفع رماتیسم و سیاتیک تجویز می شود.


    در سال های پس از جنگ جهانی دوم که بیمارستان صلیب سرخ در تهران گشایش یافت، از لجن ساحل دریاچه ارومیه برای معالجه بیماران استفاده می کردند. هوای کنار دریاچه ارومیه به دلیل داشتن مقداری رادیو اکتیوتیه که از ماسه های مرطوب و آب دریاچه پخش می شود، بسیار نشاط آور است.

    به دلیل شوری فراوان آب و وجود املاح زیاد، ماهیان و دیگر موجودات آبزی در این دریاچه زیست نمی کنند؛ تنها موجودات زنده این دریاچه، نوعی میگو و نوعی خرچنگ به درازای دو سانتی متر به نام "آرته میاسالینا" و نوعی جلبک کبود به نام "سیانوفی سس" است که به مقدار زیاد در ته دریاچه روی سنگ های آن می رویند و مواد غذایی پرندگان آبی به ویژه مرغابی ها را تأمین می کنند.

    پرندگان با ارزش ترین نشانه حیات در دریاچه ارومیه به شمار می روند. پرواز دسته جمعی فلامینگوها، پلیکان ها، تینجه ها و کاکایی ها در دریاچه از بدیع ترین دیدنی های طبیعت ایران است. در بهار و تابستان دریاچه ارومیه بزرگ ترین ناحیه زاد و ولد برخی از پرندگان از جمله فلامینگو، پلیکان سفید، تینجه، کاکایی نقره ای و صورتی و کنجه نوک است.
    علاوه بر سطح دریاچه در حاشیه ها و به خصوص حاشیه های جنوبی نیز ارها و تالاب های آب شیرین وجود دارد. آب این حواشی از چشمه ها و یا رودهای موجود تأمین می شود و همین تالاب ها میزبان گروه دیگری از پرندگان نظیر، غازپا خاکستری، کله سبز، اردک سرحنایی و اردک سفید هستند.
    دریاچه طبیعی مارمیشو



    این دریاچه طبیعی با وسعت پنج هکتار در چهل و پنج کیلومتری غرب شهرستان ارومیه، در میان کوهستان های مجاور مرز ایران و ترکیه قرار دارد. آب این دریاچه از چشمه های طبیعی و نزولات جوی تأمین می شود و محل زیست انواع آبزیان از جمله ماهی قزل آلا است. همچنین این دریاچه محل بسیار مناسبی برای صید ماهی و گذران اوقات فراغت گردشگران و دوستداران طبیعت است.

    تپه باستانی حسنلو و جام زرین


    در این مقاله ابتدا به وضعیت جغرافیایی تپه باستانی حسنلو پرداخته شده است. این تپه که متعلق به اقوام بومی ایران در قبل از استقرار اقوام آریایی از گنجینه های غنی تمدن باستانی ایران در شمال غرب محسوب می شود. یکی از مهمترین آثار مکشوفه جام حسنلو است که تماما از طلا است


    تپه باستانی حسنلو در 12 كیلومتری جنوب غربی دریاچه رضائیه، و 9 كیلومتری شمال شرقی شهرستان نقده بین دهكدههای امینلو و حسنلو واقع شده است (معصومی، 1355، 33). ناحیه تاریخی حسنلو در مجاورت دهکده کوچک سلدوز قرار دارد و چندان از دریاچه ارومیه دور نیست(گریشمن، 1371، 24). تپه حسنلو تپه بزرگ و مدوری به قطر تقریبی 285 تا 250 متر و ارتفاع 20 متر از سطح رودخانه گدار می باشد. این تپه بین دو دهكده امینلو و حسنلو از طرف مغرب و مشرق قرار گرفته است. (معصومی، 1355، 35).
    دهكده حسنلو را چندین ده دیگر مانند نگینی دربر گرفتهاند، بطوریكه از شمال به دریاچه خشك شده و لجنزاری بنام «شورگل» یا «حسنلو گلو» از شمال شرقی به دهكده شیخ احمد، از مشرق به دهكده بارانی (بارانلو)، از جنوبشرقی به دهكده شنغار، از جنوب بدهكده حاج فیروز، از جنوب غربی به دهكده تابیه، از مغرب به دهكدههای امینلو و شیطان آباد و دلمه، از شمال غربی به دهكدههای حاج باغلو و عظیم خانلو محدود می شود(همان،33).
    مطالعه اشیاء مکشوفه در حسنلو اجازه می دهد راجع به تمدن قسمت غربی ایران در دوران کهن به اطلاعات ارزشمند و شناخت عمیقی دست یابیم. تپههای باستانی زیادی پیرامون تپه حسنلو را فرا گرفتهاند و گویا هنگام آبادی حسنلو و تمدن عظیمش تمدنهای دیگری نیز با این تپه در تماس بوده و همدوره تمدن حسنلو بوجود آمدهاند.
    وجود تپههای باستانی دیگر چنین می رساند كه اقوام ساكن در حسنلو با اقوام ساكن در تپههای اطرافش از یك تیره بوده و با هم داد و ستد و رابطه داشتهاند. البته لازم به ذکر است که اقوام اورارتو ها که در حدود ناحیه رود ارس امروزی می زیسته اند از نژاد آریایی بوده اما تأثیر زیادی در نگرش و خلق آثار حسنلو گذاشته اند.
    به طور تقریبی 14 تپه باستانی در اطراف تپه حسنلو شناسایی شده اند که نشان از آبادانی، آب و هوای مناسب و رشد فرهنگی انسانهای روزگار کهن در این ناحیه دارند.
    در سال 1334 شمسی یك هیئت مشترك ایرانی و امریكایی به ریاست پروفسور رابرت دایسون در تپه حسنلو مشغول كاوش شدند. این حفاری در سالهای بعد هم ادامه یافت. بالاخره روز پنجشنبه 23 فروردین ماه سال 1337 هیئت مشترك ایران و امریكا ضمن حفاری در این تپه موفق به كشف جام بزرگ طلای حسنلو گردید


    تپههای اطراف حسنلو عبارتند از:
    1- تپه باستانی پسدلی در شمال شرقی حسنلو، واقع در دهكده شیخ احمد
    2- تپه بارانی در جنوب حسنلو ، واقع در دهكده بارانی عجم
    3- تپه حاج فیروز در جنوب حسنلو ،واقع در دهكده حاج فیروز
    4- تپه باستانی تابیه در جنوب غربی حسنلو ، واقع در دهكده تابیه
    5- عقرب تپه در مغرب حسنلو ، واقع در دهكده دلمه
    6- تپه كوئیك در شمال غربی حسنلو ، واقع در دهكده كوئیك
    7- تپه دلنچی ارخی در شمالغربی حسنلو ، واقع در دهكده دلنجی ارخی- جوی گدا
    8- تپه باستانی فلات در مغرب حسنلو ، واقع در دهكده قلات
    9- تپه باستانی میرآوا- میرآباد در مغرب حسنلو ،واقع در دهكده میرآباد
    10- تپه باستانی دیگر بنام ساخسی تپه در جنوب حسنلو ،واقع در دهكده ساخی تپه
    11- تپه نظام آباد در جنوب شرقی حسنلو ، واقع در دهكده نظام آباد
    12- تپه مملو در جنوب شرقی حسنلو ،واقع در دهكده مملو
    13- تپه محمدشاه در مشرق حسنلو ، واقع در دهكده محمدشاه
    14- تپه گرخانه در مشرق حینلو ، واقع در دهكده گرخانه
    كلیه تپههای یاد شده به فاصلههای مختلف از یكدیگر و به فاصله 2 كیلومتر تا شعاع 15 كیلومتر از تپه حسنلو قرار گرفتهاند.
    ناحیه ای که حسنلو در آن واقع شده در اوایل هزاره اول پیش از میلاد مرکز حکومت مقتدر مانا ( مناعی) بوده ( ر.ک: گریشمن، 1371، 24) و در واقع نژاد مردمان حسنلو مانایی بوده که متعلق به ساکنین کهن و بومی ایران قبل از مهاجرت اقوام آریایی است. از قوم مناعی و محل سكونت آنها كه سرزمینهای جنوبی دریاچه رضائیه بوده است یادی در تورات شده است.
    در میان شهر باستانی حسنلو کاخی وجود دارد که احتمالا در اثر حمله قوم ویرانگر ( اورارتوها و یا آشوریان) به آتش کشیده شده و ویران شده است.

    تاریخچه حفاری در تپه حسنلو


    تپه حسنلو ابتدا بوسیله یك هیئت تجاری ایرانی در سال 1313 خورشیدی كاوش شد و درسال 1315 بوسیله سر اورل اشتین دانشمند انگلیسی چندین گمانه در آن زده شد و مقداری هم اشیاء بدست آمد. در سال 1326 یك كاوش تجارتی بوسیله آقای فرهادی انجام گرفت و آقای محمود راد بازرس فنی این حفاری بود. در سال 1328 از طرف اداره كل باستانشناسی آقای مهندس علی حاكمی به اتفاق آقای محمود راد مأمور كاوش علمی در این تپه باستانی شدند. مقدار زیادی از اشیاء حسنلو كه امروزه در سالن موزه ایران باستان دیده می شود بوسیله این هیئت علمی به موزه تهران آورده شده است. ضمناً گزارش این حفاری بوسیله هیئت مزبور در جلد اول گزارشهای باستانشناسی در شهریور ماه 1329 چاپ شده است.
    در سال 1334 شمسی یك هیئت مشترك ایرانی و امریكایی به ریاست پروفسور رابرت دایسون در تپه حسنلو مشغول كاوش شدند. این حفاری در سالهای بعد هم ادامه یافت. بالاخره روز پنجشنبه 23 فروردین ماه سال 1337 هیئت مشترك ایران و امریكا ضمن حفاری در این تپه موفق به كشف جام بزرگ طلای حسنلو گردید و افتخار دیگر برای ایران عزیز كسب نمود. بازرس فنی و نماینده ایرانی هیئت در آن هنگام آقای علی اكبر اصغریان بود. از آن پس مرتباً این تپه به وسیله هیئت مشترك ایران و امریكا حفاری شد.( معصومی، 1355، 40)

    آثار مکشوفه


    مانند بسیاری از تمدنهای کهن بیشتر آثار مکشوفه از حسنلو از درون مقابر بدست آمده است. گورستانی که مورد مطالعه باستانشناسان قرار گرفته در جلگه و در کنار شهر قدیمی است. مهمترین قبر گورستان، قبری به عمق 4متر است که 3متر آن با شفته آهک پر شده بوده و مرده را مستقیما و به صورت جنینی( چمباتمه ای) دفن می کردند. اصولا همراه مرده اشیائ قیمتی و حتی استخوان های اسب را نیز دفن می کردند که احتمالا در مراسم خاک سپاری قربانی می شده است. بسیاری از آثار مکشوفه در حسنلو از جنس طلا و مفرغ است که نشان از متمول بودن مردمان ساکن در آن دارد
    مشهورترین اثر مکشوفه در حنلو به جام حسنلو شهرت دارد.

    جام حسنلو


    جام حسنلو در فروردین ماه سال 1337 شمسی بوسیله هیئت مشترك ایران و امریكا از تپه حسنلو كشف شد.
    این جام در حالی کشف شد که اسکلت سه مرد در اطراف آن بر زمین افتاده بود. به نظر می رسد این مردان به هنگام آتش سوزی قصد خارج کردن جام را از کاخ داشته اند که موفق نشده و همگی زیر آوار جان سپرده اند( محمد پناه، 1389، 19). نقوش این جام متنوع بوده و دارای ارزش هنری فراوان است. در ابداع نقوش این جام هنرمند سازنده آن احتمالاً از دو داستان شیرین فارسی كهن الهام گرفته است. یكی داستان مهر فراخ دشت ( ایزدی بالدار) است كه بر گردونهای که یک گاو نر آن را می کشد، سوار و به سوی کاهنی که جامی در دست دارد در حرکت است و همراه یارانش به جنگ دشمن می رود كه پیمان شكنان را كیفر دهد. از دهان گاو وی رودی جاری است که احتمالا نماد حیات و باروری محسوب می شود. دیگری داستان پهلوانی است که در حال نبرد با یک موجود نیمه انسان- نیمه اژدهاست. برخی این تصاویر را با داستان نبرد فریدون و ضحاک ماردوش یکی دانسته اند( ر.ک: معصومی، 1355، 45 ). از دیگر تصاویر روی جام می توان به ایزدهای شاخدار سوار بر ارابه، کاهنانی که در حال حمل قوچهای قربانی هستند، پهلوانی که گرز و کمان در دست دارد، مردی در حال رام کردن شیر و پدر و مادری در حال بازی با فرزند خویش اشاره کرد.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:17 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  2. #2
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    روستاهاي شگفتانگيز آذربايجان غربي

    در کنار شهرهاي تاريخي و در جاي جاي سرزمين پهناور ايران، روستاهاي ناشناخته اي نيز وجود دارند که حافظه اي بي بديل براي جلوه هاي ماندگار ميراث فرهنگي هستند.
    سفر به سرزمين هاي تازه و ناشناخته تحت عنوان روستاگردي امروزه به يکي از شاخه هاي اصلي گردشگري تبديل شده است. کسب آرامش بدور از دغدغه هاي هميشگي شهرهاي بزرگ اين روزها تعداد زيادي از مردم را به روستاها ي بکر و ديدني کشانده است که آذربايجان يکي از اين مناطق است.
    منطقه آذربايجان با دارا بودن طبيعت سرسبز و زيبا، کوههاي سربه فلک کشيده، دشت هاي وسيع و حاصلخيز، رودهاي پر آب، تاکستان ها و باغ هاي پربار و تنوع اقليمي و آب و هوايي يکي از بهترين مناطق گردشگري ايران در منطقه شمال غرب کشور است.

    روستاي "تازه کند نصرت آباد" در شهرستان تکاب استان آذربايجان غربي نمونه اي از اين روستاهاي شگفت انگيز و ناشناس است. اين روستا در ناحيه کوهستاني واقع شده و آب و هوايي نسبتا سرد و نيمه خشک دارد. گروهي از مردم آن شيعه و گروهي ديگر سني شافعي مذهب هستند و به زبان آذري و کردي سخن مي گويند.
    اين روستا علاوه بر زيبايي هاي طبيعي پيرامون، اثر مهم "تخت سليمان"را در جوار خود جاي داده است.
    اهميت باستاني اين اثر به اين دليل است که به استناد آثار به دست آمده از کاوش هاي باستان شناسي و مطابقت آن ها با متون تاريخي، يکي از سه آتشکده مهم و معتبر عهد ساساني يعني" آتشکده آذرگشسب "در اين محل قرار داشته که خسرو پرويز دوم نيز کاخي در جوار آن بنا نهاده بود.
    تخت سليمان و مجموعه آثار باستاني و تاريخي آن درون يک حصار و ديوار بيضي شکل قرار دارد. داخل حصار دو مربع مختلف المرکز هم محور به چشم مي خورد که در مرکز مربع جنوبي درياچه و" آتشکده"در مرکز آن احداث شده است.
    در جبهه شمال غربي درياچه، ايوان رفيع معروف به "ايوان خسرو" قرار داشته است که از آن اثر ناچيزي باقي مانده است. در جبهه جنوبي ايوان، خوابگاه منتسب به خسرو پرويز قرار دارد.

    بيرون تخت سليمان در بخش جنوب غربي يک "مجسمه سنگي" وجود دارد که سيصد متر طول و 4 متر ارتفاع دارد. اين بناي سنگي را اهالي محل "اژدهاي سنگي" مي نامند.
    درنزديکي اين مجموعه تاريخي، محل شگفت انگيزي به نام "زندان سليمان" وجود دارد، که مشتمل بر بقاياي معبدي از دوران ماقبل تاريخ و عهد مادهاست.
    در اطراف قلعه آتشفشان خاموشي به بلندي و قطر دايره اي 150 متر و عمق 70 متر قرار دارد.علاوه بر اين در کنار تخت سليمان آبگرم جوشان و حتي چشمه هاي سرد وجود دارند که بسيار جالب و ديدني است.
    "تخت سليمان" در حمله سال 624 ميلادي هراکليوس ويران شد. بعدها اباآقاخان برادرزاده هلاکوخان که به دين اسلام گرويده بود در طي سال هاي 663-680 قمري بر روي ويرانه هاي تخت سليمان مسجدي بنا کرد که اينک تنها کاشي هايي با نقوش و خط برجسته از آن به جا مانده است.
    در حفاري هاي محل آتشکده تخت سليمان، سکه هاي مختلف، انواع کاشي و يک ديگ مسي بزرگ مربوط به دوران اسلامي به دست آمده است.
    مجموعه تخت سليمان که در جوار روستاي تازه کند نصرت آباد واقع شده، اين روستا را به يکي از نقاط با ارزش جهانگردي و توريستي ممتاز تبديل کرده است.
    کارگاه مرمت اين اثر تاريخي آذربايجان به عنوان يکي از فعالترين کارگاه هاي ميراث فرهنگي کشور مطرح بود که در سال هاي اخير اقدامات مفيدي در راستاي مرمت اين بنا انجام داده است.
    از ديگر روستاهاي ديدني و تاريخي استان آذربايجان غربي روستاي قره کليسا در 26 کليومتري شمال شرقي روستاي سيه چشمه شهر چالدران است که مهمترين اثر تاريخي و مذهبي اين روستا بناي مشهور قره کليسا زيارتگاه ارامنه است.

    "قره" در زبان آذري به معناي سياه است و وجه تسميه اين نام سياه بودن قسمتي از کليسا است. ظاهرا ساختمان اصلي کليسا تماما از سنگ هاي سياه ساخته شده که پس از بازسازي قسمتي از سنگ ها به وسيله سنگ هاي سفيد جايگزين شده است. به احتمال زياد اين عمل به صورت عمدي انجام شده تا آيندگان از شکل و ظاهر اوليه کليسا مطلع باشند.
    اهميت اين کليسا براي ارامنه به اين جهت است که مزار "تادي يا طاطائوس مقدس" يکي از رسولان حضرت عيسي در اين مکان واقع شده است.
    کتيبه اي به زبان روسي و کتيبه ديگري به فرمان عباس ميزرا قاجار در اين مکان نصب شده است که تاريخ بنا را 1299 هجري قمري ذکر کرده است.
    اين کليسا داراي گنبد سياه 60/18 متري و گنبد سفيد رنگ 42 متري است. به طور کلي کليساي فوق داراي تزئينات جالب و تصاوير از اساطير است. همچنين بدنه کليسا با تصاويري از داستان هاي قديمي و ساير عوامل تزئيني و معماري نظير طاق ها، نيمه ستون هاي برجسته و قوس هاي تزئيني است که به صورت برجسته حجاري شده اند.
    قره کليسا يا کليساي طاطائوس تير ماه سال 87 به عنوان نهمين اثر ميراث ايران در سي و دومين نشست ميراث جهاني يونسکو در کبک کانادا ثبت جهاني شده است.

    منبع: جام جم

    برج سه گنبد

    سهگنبد نام برجی است در جنوب شرقی شهر ارومیه مرکز استان آذربایجان غربی ،این بنا آرامگاه بوده و در سال ۵۸۰ قمری در جنوب شرقى ارومیه ساخته شده است.
    مقبره یا برج آجری سه گنبد متعلق به قرن ششم هجری بوده و در مدخل بنا سه كتیبه به خط كوفی باقی مانده است.برخى از مورخین عقیده دارند که این بنا به جاى آتشکدهاى از دورهٔ ساسانى احداث شده است، ولى هیچگونه سند معتبرى مبنى بر صحت ادعاى خود ندارند.

    از سوى دیگر در مدخل بنا سه کتیبه به خط کوفى است که آن را از سنگ تراشیدهاند و در پایان کتیبه، محرم سال ۵۸۰ هجرى خوانده مىشود. از این رو شاید بتوان مقبره یا برج آجرى سه گنبد را متعلق به قرن ششم هجرى دانست.
    طبق این کتیبه این بنا به دستور یکی از امرای سلجوقی به نام شیث قاطه المظفری ساخته شده است. از نظر معماری این بنا با مقابر قرن ششم هجری قمری بخصوص مقابر مراغه و سایر مقبره های دوره های سلجوقی مشابهت فراوانی دارد.بنای تاریخی سه گنبد عبارت است از سکوی بلندی که به شکل استوانه و مدور ساخته شده است.

    قطر بنا 5 متر و ارتفاع آن 13 متر می باشد. ساختمان فعلی دو طبقه است و در چهار سمت آن دریچههایی وجود دارد.طبقه اول به نام سردابه خوانده می شود که دارای پوششی قوسدار است و بدین وسیله از طبقه دوم مجزا میشود.
    درب کوچک طبقهٔ اول ۱ متر و ۷۰ سانت ارتفاع دارد. طبقهٔ دوم که اتاق مقبره خوانده مىشود داراى درى به ارتفاع دو و نیم متر است.

    به عبارت دیگر، بناى استوانهاى شکل مدور داراى دخمهایست که قسمت فوقانى آن را به وسیلهٔ آجر تبدیل به بنایى شامل اطاق مقبره کردهاند و مدخل آن در یک قالب معمارى پر نقش و نگار محاط شده و در بدنهٔ استوانهاى برج تعبیه شده است؛ درگاه ورودى آن در میان طاقهاى سطحى واقع شده و از لحاظ معمارى زینت خاصى به آن بخشیده است.
    سقف اصلی گنبد و دیوارهای آن تماما سالم و بر جا می باشد. طبقه دوم بنا مانند سایر مقادیر دوره سلجوقی روی سردابه احداث شده است.
    تزئینات سر در ورودی مقبره در نوع خود كم نظیر میباشد و به صورت قطعات سنگ و گچ با نقوش هندسی و كتیبه به خط كوفی تزئین شده است.
    مصالح قسمتهای تحتانی بنا تا ارتفاع حدود 3/6 متر از سنگهای تراش خاكستری رنگ ساخته شده و از این قسمت به بالا تمام مصالح بنا از آجرهای چهار گوش میباشد.

    سفــــر بـــه سرزمیــن كهــن

    لذت دیدار از تاكستانهای پربار و باغهای میوه و دریاچه ارومیه را از خود دریغ نكنید. با ما به آذربایجان غربی بیایید. سرزمینی كه به آن سفر میكنیم مهد تمدن و مركز علم و دانش بوده است. براساس منابع تاریخی، آذری، زبان متداول مردم آذربایجان بوده و زبان تركی با نفوذ تدریجی تركان سلجوقی در این منطقه رایج شده است. زبان آذری از نظر دستوری بسیار غنی است و شاید حتی بتوان آن را یكی از غنیترین و كاملترین ادبیات شفاهی جهان به شمار آورد.

    دیدنیهای آذربایجان غربی
    بیشك، یكی از زیباترین جاذبههای آذربایجان غربی، دریاچه ارومیه است. این دریاچه در فاصله 21 كیلومتری جاده دریا واقع شده و بزرگترین دریاچه داخلی كشور است. آب این دریاچه شور و تلخ است و در داخل آن 102 جزیره بزرگ و كوچك وجود دارد. مساحت تقریبی آن 4810كیلومترمربع، طول آن 130 الی 140 کیلومتر و عرضی برابر با 15 تا 40 كیلومتر دارد. عمق متوسط دریاچه ارومیه، پنج الی شش متر است. در سالهای پس از جنگ جهانی دوم كه بیمارستان صلیب سرخ در تهران گشایش یافت، از لجن ساحل دریاچه ارومیه برای معالجه بیماران استفاده میكردند. تنها موجودات زنده این دریاچه، نوعی میگو و خرچنگ به اندازه دو سانتیمتر است. پرواز دسته جمعی فلامینگوها، پلیكانها و كاكاییها در دریاچه ارومیه از دیدنیهای طبیعت ایران است.

    در شهر ارومیه «مدرسه هدایت» از آثار زیبای شهر است و روزگاری از خانههای اشرافی شهر ارومیه به شمار میرفت كه با توجه به تخریب كتیبه های مربوط به بنا، تاریخ دقیق احداث و نام معمار سازنده آن مشخص نیست، اما در زمان احداث، متعلق به خوانین قاجار بوده است. در ضلع شرقی این مدرسه، بازار تاریخی ارومیه قرار دارد كه از قسمتهای مختلف و سراهای متعدد تشكیل شده است و در هر سرا صنف خاصی فعالیت دارد. قسمتی از بازار، دو طبقه است و درون آن مسجد و حمامهای مختلفی تعبیه شده است.

    در بازار ارومیه، انواع صنایع دستی ایران به خصوص فرش و گلیم موجود است. فرش و گلیم آذربایجان غربی، به علت طرح و رنگ ثابت آن از امتیازات ویژهای برخوردار است. در كنار صنعت فرش و گلیم باید از صنایع سفال و سرامیك، ریزهكاری و نازككاری چوب، معرقكاری و بافتنیهای دستی نام برد.

    در 45 كیلومتری غرب ارومیه، دریاچه طبیعی به وسعت تقریبی پنج هكتار وجود دارد كه محل زیست انواع آبزیان از جمله ماهی قزلآلا است همچنین محل مناسبی برای صید ماهی و گذران اوقات فراغت دوستداران طبیعت میباشد. این دریاچه بسیار زیبا، «مارمیشو» نام دارد. در فاصله35 كیلومتری غرب ارومیه و در مسیر جاده، پیست اسكی «خوشاكو» قرار گرفته كه یك مجموعه تفریحی و ورزشی بسیار زیباست و چندین ماه از سال پوشیده از برف میباشد.

    اگر از شهر ارومیه به سمت سلماس بروید، 76كیلومتر پس از ارومیه، در روستایی به نام خان تختی، بر روی قطعه سنگ صاف و بزرگی، نقوش حجاری شدهای به همین نام خواهید دید. این كتیبهها، حاوی نقش مردی است كه بر اسب راهواری سوار است و نقوش دو سوار دیگر در كنار آن به چشم میخورد. لباس این مردان مانند البسه دوران ساسانی است.

    شهرستان خوی نیز از شهرهای دیدنی استان آذربایجان غربی است. یك برج تاریخی بسیار زیبا در این شهر واقع شده كه با شاخهای آهو، بزكوهی و قوچهای شكار شده توسط شاهان صفوی زینت داده شده است. این برج، مناره شمس تبریزی نام دارد.

    یكی از شهرهای دیدنی آذربایجان غربی كه سفر به آن را به شما توصیه میكنیم، شهرستان ماكو است كه آثار و جاذبههای گردشگری متعددی دارد. یكی از این آثار كه در پنج كیلومتری شرق جاده ماكو – تبریز واقع شده، پل پنج چشمه نام دارد. تاریخ احداث پل به زمان صفویه میرسد.

    در فاصله 45 كیلومتری شمال شرقی تكاب، قصر بزرگ و باشكوهی به نام تخت سلیمان واقع شده كه مركز آتشكده بزرگ شهریاران ساسانی به نام آذرگشب و یكی از آتشكدههای معروف زمان ساسانی میباشد.

    شهر سردشت آبشار بسیار زیبایی به نام «شلماش» دارد، با درهای سرسبز و زیبا در كنار جنگلهای پراكنده و زیبا. این آبشار از شاخههای رودخانه معروف زاب كوچك محسوب میشود.

    چنانچه علاقهمند به دیدن غارها هستید، حتما از غار زیبای «سهولان» دیدن كنید. این غار از شگفتیهای بینظیر آفرینش است و بعد از غار علیصدر همدان، دومین غار آبی ایران به شمار میآید. كافی است 43 كیلومتر از شهرستان مهاباد به سمت بوكان بروید تا این غار بینظیر را ببینید.

    قره كلیسا (كلیسای تاتاووس) كه به نام «تادی مقدس» معروف است، در روستای قره كلیسا از توابع چالدران قرار دارد و از دو قسمت سیاه و سفید تشكیل شده است. كلیسای سیاه، قسمت قدیمی و كلیسای سفید كه جدیدتر و بزرگتر از كلیسای سیاه است. تعداد دیرهای اطراف كلیسا 44 باب و مساحت كل مجموعه كلیسا با حصار دیرها حدود 6300 مترمربع است.

    موسیقی آذری
    مهمترین خصوصیت موسیقی زیبای آذری، بدیههنوازی است. هنرمند، نیروی خلاقیت خویش را به كار میاندازد و به خلق موسیقی زیبایی میپردازد. عاشیقهای آذربایجان كه سرودههای آذری میسرایند، مالك گنجینه هنر و ادبیات تاریخی مردمان این سرزمین هستند. آنها در وصف سرزمین مادری و دلاوران و قهرمانان آن، در مراسم عروسی و حتی در مراسم عزاداری میخوانند. یك نوع موسیقی دیگر نیز در آذربایجان رواج دارد كه بیشتر به هنگام كاشت و برداشت محصول و توسط كشاورزان اجرا میشود.

    پوشاك آذربایجان، تلفیق زیبای رنگها
    مردان آذری «كونیك» كه پیراهن نخی بدون یقه، آستیندار و به رنگ سفید است میپوشند. شلوارهایشان معمولا از جنس كتان یا پارچههای نخی و به رنگهای تیره است. كت بلندی به تن میكنند كه بیشتر شبیه به كتهای دوره قاجار است و نیمتنه بلند آن با چند دكمه بسته میشود ولی نیم تنه پایین آن گشاد و جلو باز است و در پشت چین دارد. زمستانها پابندی دارند كه ساقها را میپوشاند و از جنس پشم است و برای تزئین آن از پشمهای رنگی نیز استفاده میشود.
    زنان آذری نیز پوشاك خاصی دارند. بانوان مسن از چرقد زیاد استفاده میكنند. چرقد معمولا از جنس پارچههای نخی گلدار است و به صورت چهارگوش دوخته میشود و آن را به صورت سه گوش روی سر انداخته و زیر گردن به هم میبندند. عرقچین دارند كه كلاهی است كاسهای با نقش و نگارهای سوزندوزی شده كه قسمت جلوی آن را سكهدوزی میكنند و در مراسم عروسی بر سر میگذارند، همچنین دامن كوتاه و پرچینی دارند به نام شیلیته. جورابشان ساپ نام دارد كه از جوراب مردان آذربایجان لطیفتر است. پاپوش كه بین زنان و مردان آذری مشترك است از جنس لاستیك سیاه و كف داخل آن قرمز رنگ است. زیورآلات زنان آذری، گوشواره و اشرفی است. سنگ سیاهی به نام «شوح» را نیز با عقیق به بند میكشند و برای تزئین از آن استفاده میكنند.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:20 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  3. #3
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی کاخ موزه ماکو



    کاخ موزه ماکو در دو کیلومتری جاده ماکو- بازرگان و در روستای "باغچه جوق" قرار دارد. در جوار این روستا بر دامنه کوه مرتفعی در داخل باغ نسبتاً بزرگی، ساختمان مجلل و تاریخی قصر سردار ماکو- از آثار با ارزش و منحصر به فرد شمال غرب کشور- قرار دارد. قصر باغچه جوق ماکو توسط "اقبال السلطنه ماکویی" از حکام مقتدر اواخر دوره قاجاریه و یکی از سرداران مظفرالدین شاه قاجار احداث شد.

    ساختمان قصر باغچه جوق به علت ویژگی های ممتاز هنری و معماری، در سال 1353 ش توسط دولت از وراث سردار خریداری شد و بعد از انجام تعمیرات ضروری در آن، از سال 1364ش برای بازدید عموم آماده شد و هم اکنون به عنوان کاخ – موزه از آن بهره برداری می شود.
    بنا به جاذبه های قوی هنری و فرهنگی، این مجموعه مورد علاقه و توجه مردم منطقه و مسافرین داخلی و خارجی کشور است. در حال حاضراین موزه شامل اشیاء و لوازم زندگی سردار ماکو است که به لحاظ موقعیت و نفوذ قابل توجه ایشان در این خطه از کشور- به ویژه در زمان حکومت پر آشوب مظفرالدین شاه- اکثراً از طرف حکام و دربار روسیه برای ایشان ارسال شده بود.
    این اشیاء در نوع خود جالب توجه و دیدنی است. به همین جهت اسباب و اثاثیه مذکور در اتاق های طبقات اول و دوم ساختمان مرکزی به شرح زیر در معرض تماشای بازدید کنندگان قرار داده شده است:

    - انواع و اقسام مبل ها و صندلی های لوکس از جنس چوب های جنگلی نی و خیزران، با تزیینات برجسته برنزی و رویه مخمل و نقوش کنده کاری شده- ساخت کشورهای لهستان، فرانسه، اتریش و روسیه.
    - آیینه های سنگی با قاب های طلایی واستیل مشکی منبت کاری شده.
    - پاروانی سه تکه از استیل طلایی با تزیینات ویژه و پارچه اطلسی و نقوش گل و بوته – ساخت فرانسه.
    - کاناپه های اطلسی
    - پرده های رنگین اطلسی، پشمی و توری زری با طرح های مختلف.
    - دستشویی متحرک لگن دار از چینی اعلا و ملحقات استیل گلدار به رنگ طلایی – ساخت روسیه .
    - کمد و جالباسی از چوب گردو با منبت کاری و روکش اطلس – ساخت اتریش.
    - لوسترهای برنزی هجده شاخه- ساخت فرانسه.
    - قاب عکس های خانوادگی سردار ماکو.
    تعدادی از اتاق های طبقه همکف تبدیل به موزه اشیای تاریخی، مردم شناسی و نمایشگاه جاذبه های تاریخی استان شده است.

    معرفی موزه های استان آذربایجان غربی



    موزه تاریخ طبیعی ارومیه


    امروزه حفظ محیط زیست از محورهای مهم توسعه پایدار است و تنوع گیاهی و جانوری سرزمین ایران خصوصاً آذربایجان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. موزه تاریخ طبیعی ارومیه به همت اداره کل حفاظت محیط زیست استان در اول بلوار شهید باهنر احداث شده است.
    این موزه از دو طبقه تشکیل شده است: در طبقه اول آن نمونه هایی از پستانداران زیستگاه های مختلف استان و دیگر نقاط کشور به نمایش گذاشته شده است و در طبقه دوم پرندگان تاکسیدرمی شده قرار دارند. این موزه زیبا و دیدنی که به موجب تلاش کارمندان حفاظت محیط زیست به وجود آمده، همه ساله شاهد بازدید هزاران نفر از دانشجویان، دانش آموزان و پرنده شناسان و عاشقان طبیعت و محیط زیست است.
    موزه خوی


    موزه خوی در خیابان شریعتی، در کنار کتابخانه عمومی شهر قرار دارد. این موزه در سال 1348 تأسیس شد و شامل واحد اداری با دو تالار نمایش است. در این موزه اشیای تاریخی، هنری و مردم شناسی در معرض تماشای مردم گذاشته شده است. این موزه آثاری متعلق به ادوار پیش از تاریخ، دوره تاریخی و اشیایی مربوط به هنرهای ملی و تزیینی را به نمایش می گذارد. همچنین برخی از اشیای این موزه از موزه ایران باستان به این موزه آورده شده است. بخش دیگر این موزه تحت عنوان مکشوفه است و شامل اشیایی است که به هنگام عبور قاچاق از مرز بازرگان ضبط شده اند. تعداد اندکی از اشیاء نیز از مخزن موزه ارومیه به این مکان منتقل شده اند و بخش مردم شناسی را تشکیل می دهند. دراین موزه اشیای منحصر به فردی وجود دارد. از جمله: کتیبه سنگی فرمان شاه تهماسب صفوی در سال 918 هـ.ق مبنی بر بخشودگی و تخفیف مالیات که نام خوی در آن آمده است.
    این فرمان بر روی قطعه سنگ مرمری سفید رنگی حک شده و قسمتی از آن از بین رفته و فقط چهار سطراول آن باقی مانده است. از جمله دیگر آثار ارزشمند این موزه، کتب خطی اهدایی به موزه است.

    موزه میاندوآب


    این موزه در سال 1347ش تأسیس شد و دارای هشت بخش است: آثار برنزی و مفرغی مربوط به دوره پیش از تاریخ، آثار سفال و مفرغ مربوط به دوره اسلامی، انواع سکه ها، آثار مفرغ و برنز و سفال های مربوط به لرستان، آثار هنرهای تزیینی، آثار مربوط به هنرهای ملی، آثار مردم شناسی، آثار مرمر، سفال، شیشه، عقیق، سنگ لاجورد و مفرغ.
    موزه نقده


    تپه باستانی حسنلو یکی از مراکز تمدنی مهم ایران در هزاره های نخستین ق . م به شمار می رود. امروزه کمتر موزه ای در ایران است که اشیایی از این تپه را در خود به یادگار نداشته باشد. از این رو موزه نقده در سال 1378 ش در داخل شهر نقده افتتاح شد. این موزه آثار تاریخی و باستانی تپه حسنلو را در بر می گیرد. این موزه دارای یک سالن بزرگ و یک مرکز نگهداری اشیای باستانی است. از جمله آثار موجود دراین موزه، مولاژی از جام طلایی حسنلو در ابعاد واقعی آن است. از دیگر آثار موجود دراین موزه آثار سفالین و مفرغی بسیار زیبایی از تپه حسنلو است.

    چشمه هاي معدني استان آذربايجان غربي


    چشمه زندان سليمان



    اين چشمه در قسمت غربي کوه زندان قرار دارد و داراي دو مظهر در جنوب زندان سليمان است و از آب آن در استخر طبيعي استفاده مي کنند. در مسير خروج آب از حوضچه ها آلگو – باکتري هاي سبز و قرمز – رشد کرده اند. همچنين در مسير حرکت آب رسوبات رنگي کربنات هاي کلسيم و منيزيم بر روي زمين مشاهده مي شود. آب اين چشمه در درمان بيماري هاي مجاري تنفسي، روماتيسم ها و بيماري جلدي مفيد است.
    چشمه رازي


    روستاي "رازي" در شش کيلومتري قطور قرار دارد. مظهر چشمه در يک کيلومتري جاده در اين ناحيه واقع شده است. آب اين چشمه به همراه گاز از زمين خارج مي شود و در دامنه تپه اي جريان مي يابد و رسوبات اخرايي رنگ اکسيد آهن از خود بر جاي مي گذارد. آب اين چشمه از دسته آب هاي بي کربناته کلسيک گاز و آهن دار سرد است.
    چشمه کلوانس


    اين چشمه در شمال غربي شهرستان خوي، در نه کيلومتري چشمه "دسته دره" قرار دارد. اطراف چشمه از رسوبات اخرابي رنگ اکسيد آهن پوشيده شده است. آب چشمه کلوانس از دسته آب هاي بي کربناته مخلوط گاز و آهن دار سرد است.
    چشمه دسته دره


    چشمه دسته دره در بيست و نه کيلومتري شمال غربي شهرستان خوي قرار دارد. اين چشمه در مجاور دره اي که در کف آن جريان آب اندکي جاري است، از زمين خارج شده و پس از به جاي گذاشتن آثار قرمز رنگ املاح آهن به نهر مجاور مي ريزد. آب اين چشمه از دسته آب هاي بي کربناته کلسيک و منيزين سرد گاز و آهن دار است. اين نوع آب ها در کار گوارش معده، کبد، پانکراس، روده و به طور کلي در تغذيه تاثير دارند.
    چشمه شاه آباد


    سرچشمه شاه آباد درسي کيلومتري جنوب شرقي ماکو قرار دارد. آب اين چشمه همراه گاز فراوان در حوضچه اي که حاصل رسوب گذاري خود آب است، ديده مي شود. اطراف حوضچه را رسوبات سفيد و زرد رنگ کربنات پوشانده است. آب اين چشمه از جمله آب هاي بي کربناته مخلوط گاز و آهن دار گرم است و از آن براي تسکين دردها استفاده مي کنند.
    چشمه گرادو


    چشمه گرادو در تپه اي آهکي در غرب شهرستان مهاباد، نزديک رودي از دو نقطه زمين خارج مي شود. آب در دو حوضچه طبيعي حاصل رسوبات کربنات مورد استفاده اهالي قرار مي گيرد. اطراف مظهر را رسوبات کربنات در برخي نقاط حاوي املاح آهن پوشانده است.
    نوشيدن اين آب سبب درمان دستگاه گوارش، نقرس، درد مفاضل و تورم کبد است.

    چشمه زنبيل


    اين چشمه درسي و شش کيلومتري شمال شرقي اروميه و در دامنه شرقي کوه زنبيل قرار دارد. آب اين چشمه از دو مظهر خارج مي شود و رسوبات آهني در اطراف آن ديده مي شود. آب چشمه زنبيل از دسته آب هاي کلروره سولفاته بي کربناته کلسيک و منيزين است.
    چشمه زارعان


    اين چشمه در چهار کيلومتري غرب روستاي "زارعان"، در شمال شهرستان خوي قرار دارد. آب چشمه با فشار و گاز زياد از زمين خارج مي شود و در حوضچه بزرگي جريان مي يابد. آب چشمه زارعان از دسته آب هاي کلرو بي کربناته و سولفاته کلسيک و منيزين گازدار سرد است.
    تالاب ها


    مساحت تالاب هاي اين استان در حدود هفتصد کيلومتر مربع است و برخي از آن ها آب شيرين و برخي نيز آب شور دارند. بيش از صد و چهل نوع پرنده آبزي در تالاب هاي اين استان مشاهده شده است و بيشتر اين تالاب ها در اطراف شهرستان هاي مهاباد، نقده، ماکو، خوي و سلماس قرار دارند.
    آبشارها


    آبشارهاي متعددي در سطح استان آذربايجان غربي جاري است. از مهم ترين آن ها مي توان به آبشار "شلماش" اشاره کرد. اين آبشار با دره اي سرسبز و زيبا در کنار جنگل هاي پراکنده و زيبايي در نزديکي شهر سردشت قرار دارد و يکي از شاخه هاي رودخانه معروف زاب کوچک است. از ديگر آبشارهاي موجود مي توان آبشار "سدوک" اروميه و "قلعه جوق" ماکو را نام برد.
    غارها


    از معروف ترين غارهاي استان مي توان غار"سهولان" را در نزديکي شهرستان مهاباد نام برد. اين غار در سي و پنج کيلومتري شهر مهاباد قرار دارد و يکي از زيبا و شگفت انگيزترين غارهاي طبيعي ايران است. اين غار از چند حوضچه بزرگ که به وسيله دالان هاي آبي به هم متصل شده اند، تشکيل شده است. ارتفاع سقف غار از سطح آب در حوضچه آخر پنجاه متر و عمق آب در حوضچه وسط سي و پنج متر است. داخل غار داراي آب زلال و شفافي است و ديوارهاي آن با صخره ها و سنگ هاي آهکي پوشيده شده است.
    از ديگر غارهاي موجود در استان مي توان به غارهاي "فرها"، "کهريز" و "دانيال" در اروميه، غارهاي "زندان" و "بابا حسن" در نقده، غارهاي "غيب آباد" و "کهل" و "زندان" در تکاب و غارهاي "بورينگ بزرگ و کوچک" در مهاباد اشاره کرد که برخي از آن ها علاوه بر جاذبه طبيعي، جاذبه تاريخي نيز دارند.
    جنگل ها


    جنگل ها به صورت پراکنده در نوار جنوب غربي استان و پيرامون دره زاب کوچک و ارتفاعات حواشي پيرانشهر و سردشت جاي گرفته اند و مساحتي حدود شصت تا هشتاد هزار هکتار دارند. اين جنگل ها در نقاط دور دست انبوه ترند. اين درختان شامل بلوط که به تعداد زياد در منطقه پراکنده است و درختاني ديگر چون گردو، زبان گنجشک، وليک، سقز، گلابي، سماق، پسته، توت وحشي و ... است.
    در دامنه اين جنگل ها هم گون، تمشک، کاسني، ختمي، کنگر وحشي، شيرين بيان، پيازکوهي، گل ماهور، گل گاوزبان، بومادران و درمنه مي رويد.

    ساير مراکز ديدني استان عبارت اند از: تفرجگاه "بند" اروميه، دره "شهدا" (قاسملو) که داراي جاذبه طبيعي و درختان ميوه فراوان است، پيست اسکي "خوشاکو" که در فصل زمستان پذيرايي دوستداران ورزش هاي زمستاني است، تاکستان ها و باغات سيب، انواع ميوه ها و توتستان ها که به صورت گسترده در سطح استان وجود دارند، تفرجگاه "فيرورق" شهرستان خوي، تفرجگاه "چشم ثريا"ي ماکو و چشمه "زلزله پسک" خوي.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:22 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  4. #4
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    ناطق حفاظت شده استان آذربایجان غربی



    پارک ملی ارومیه


    در دریاچه ارومیه مجموعاً صد و دو جزیره بزرگ و کوچک وجود دارد که تنها پنج جزیره آن به نام های جزیره "اسلامی" (شاهی)، "کبودان"، "اشک داغی"، "اسپیده" و "آرزو" از بزرگ ترین آن ها به شمار می روند. در جزیره کبودان موش صحرایی، قوچ، میش وحشی و حیوانات دیگر فراوان وجود دارد. همچنین تعدای پلنگ نیز در این جزیره زندگی می کنند.
    در جزیره اشک یکی از نادرترین گوزن های جهان یعنی گوزن زرد ایرانی زیست می کند.


    جزایر دریاچه ارومیه به جز جزیره اسلامی به عنوان مناطق حفاظت شده دریاچه، پارک ملی اعلام شده اند. مناظر زیبا و ارزش های حیاتی این منطقه نه تنها در داخل کشور، بلکه در جهان نیز از اهمیت و اعتبار فراوان برخوردار است. این منطقه جزء پنجاه و نه نقطه بین المللی ذخایر طبیعی جهان است.
    منطقه حفاظت شده مراکان


    این منطقه در جنوب سواحل رودخانه ارس و در شهرستان خوی قرار دارد و دارای پوشش گیاهی بیشه زار و نیزه زار است. این منطقه گونه های مختلفی از حیات وحش و انواع پرنده را مانند قوچ، مار، میش، سنجاب، گراز، لاشخور و جغد در خوی جای داده است.
    منطقه حفاظت شده آغ گل


    این منطقه حفاظت شده بین ماکو و پلدشت قرار دارد. در این زیستگاه طبیعی میش، قوچ، کل، بز و پرندگان بومی و مهاجر مانند کبک و چیل زندگی می کنند. این منطقه هر سال پذیرای پرندگان مهاجر نیز است. علاوه بر مناطق و زیست گاه های طبیعی در برخی نقاط استان شکارگاه هایی نیز وجود دارد که شکار در این شکارگاه ها با نظارت سازمان محیط زیست انجام می گیرد. از جمله این شکارگاه ها می توان به شکارگاه های خوی، ماکو و شکارگاه های مرکز و جنوب استان اشاره کرد.

    معرفی غارهای باستانی استان آذربایجان غربی


    غار قلاتاسیان


    این غار در فاصله دویست متری شمال غرب روستای "قلعه تاسیان" از توابع بخش "گورک نعلین" شهرستان سردشت قرار دارد. مدخل غار از اراضی مسطح حدود بیست متر پایین تر است. ورود به غار تنها از یک باریکه به طول چهار متر و به عرض سی الی پنجاه سانتی متر که بین صخره های دیواره ای ساحل و رود زاب ایجاد شده، امکان پذیر است.
    مدارک سفالی موجود در این غار، حکایت از زندگی انسان در این غار در دوره پارت و ساسانی دارد.


    غار علی شیخ



    روستای "علی شیخ" از توابع بخش مرکزی و در فاصله چهل و هشت کیلومتری شهرستان خوی قرار دارد. این غار یکی از غارهای باستانی و زیبای منطقه خوی است. غار دو دهانه کوچک و بزرگ دارد. داخل غار مملو از خاکستر و قطعات سفال شکسته است. سفال های این غار عموماً مربوط به اوایل دوران اسلامی است.
    غار تمتمه


    این غار در کوهی به همین نام در هجده کیلومتری جنوب غربی شهر ارومیه قرار دارد. این غار در سال 1949 م توسط پروفسور "کارلتون استنلی کون" مورد گمانه زنی قرار گرفت. آثار به دست آمده از این غار، قدیمی ترین مستندات در زمینه سکونت انسان در آذربایجان غربی است و سکونت انسان را در دوره پارینه سنگی در این منطقه تأیید می کند.

    معرفی گوردخمه هدر (سلماس)



    این گوردخمه در کوه های "شوریک " روستای "هدر" شهر سلماس قرار دارد. در بالای یکی از این کوه ها دو مقبره دیده می شود که به زبان محلی به آن ها "دخمه دختر" و "دخمه پسر" می گویند. دخمه دختر در یک فرو رفتگی طبیعی کوه ایجاد شده است. ورودی آن به شکل مستطیل است و به راحتی می توان از آن عبور کرد. بعد از ورودی فضای مدوری قرار دارد که به عنوان فضای تقسیم دخمه است. این فضا با سه اتاق پیرامونش در ارتباط است.
    سطح کف و سقف و دیواره های آن بسیار ناصاف و از نظر مصالح کوه با دیگر دخمه ها تفاوت دارد. سقف گوردخمه به صورت تقریباً گنبدی شکل است.

    دخمه پسر پایین تر از دخمه اولی قرار دارد و ورودی آن رو به سمت جنوب است. این ورودی مستطیل شکل و ارتفاع آن اندازه قد متوسط انسان است. بعد از ورودی یک فضای بزرگ مستطیل شکل دیده می شود که برخلاف دخمه اول سطوحی صاف و منظم دارد و بسیار وسیع است. این اتاق با ورودی مشابه ورودی اصلی، با فضای اصلی (تالار بزرگ) در ارتباط است. دور تا دور فضای بزرگ تالار سکویی تعبیه شده است که احتمالاً محل قرارگیری اشیای مقبره بود. ارتفاع اتاق جسد کمی پایین تر از تالار است و سطوح آن ناصاف و کف آن از خاک پر شده است.
    از جمله دیگر مقابر صخره ای عبارت اند از: مقبره صخره ای چهریق، پیرچاووش و دخمه دختر در سلماس، مقبره اسماعیل آقا و قاسملو در ارومیه، مقبره صخره ای دلیک داش در چالدران، گوردخمه چید درخوی، گوردخمه صخره ای سنگر در ماکو و مقابر صخره ای سماقان (فرهاد تراش) در شاهین دژ.

    معرفی مقابر صخره ای یا گوردخمه های استان آذربایجان غربی


    مقبره صخره ای قارلی دام


    این دخمه سنگی در غرب شهرستان ارومیه، در ارتفاعات غربی روستای "بند" و در کوه معروف به " قارلی دام" قرار دارد.
    این گور صخره ای به لحاظ تقسیم بندی، از نوع مقابر تک واحدی پیوسته با دو اتاقک و یک جلو خان در مقابل است. ورودی اتاقک اول به شکل چهارگوش و ارتفاع مدخل و عرض آن به ترتیب حدود 95×60 سانتی متر است. گوشه های اتاقک مدور و فضای آن کم و از کف تا سقف حدود 170 سانتی متر بلندی دارد. اتاقک دوم در پشت اتاقک اول قرار دارد. ورودی آن نیز به شکل چهار گوش و در میانه دیواره عقبی اتاقک اول تعبیه شده است. ارتفاع مدخل این اتاق در مقابل ورودی اصلی 92 و عرض آن نیز حدود شصت سانتی متر است. ارتفاع اتاقک دوم از کف تا زیر سقف آن از 120 تا 130 سانتی متر متغیر است. این گوردخمه صخره ای ساده به هزاره اول ق . م تعلق دارد.
    مقبره صخره ای سدوک


    سدوک در سی کیلومتری جنوب شهر ارومیه، نزدیک روستای "خرم آباد " قرار دارد. در این منطقه دو دخمه روبروی یکدیگر در پس رفتگی مستطیل شکل طبیعی کوه دیده می شود. شکل و ابعاد ورودی این دخمه ها نشان می دهد که تاریخ ساخت این دو بنا متفاوت است. دخمه پایینی از دو فضا تشکیل شده است؛ فضای اول به عنوان فضای واسطه بین خارج و اتاق جسد عمل می کند. سقف و دیوارهای آن ناصاف بوده و حالت گنبدی شکل در سقف به وجود آورده است. کف آن ها با خاک پر شده و کف اصلی را پوشانده است. فضای اتاق جسد با یک آستانه ورودی تقریباً مستطیل شکل از فضای اولی (واسطه) جدا می شود.
    دخمه بالایی با یک ورودی تقریباً باریک و کوتاه از فضای بیرونی جدا می شود. این گوردخمه فضایی با سقف مدور و کفی مسطح دارد. در دیواره سمت راست ورودی آن، طاقچه بسیار کم عمقی با قوس هلالی مشاهده می شود که گویا نیمه تمام مانده است. ورودی این دخمه دارای ارتفاعی است که می توان با کمی خم شدن از آن عبور کرد.
    گور دخمه فخریگاه



    تقریباً در پانزده کیلومتری شمال شهرستان مهاباد و در جنوب قریه "اگریگاش" (ایندرقاش) اثر تاریخی با عظمت فخریگاه از دوره مادها قرار دارد. داخل گور دخمه از دو قسمت با ارتفاع پنجاه سانتی متر تشکیل شده است. بخش شمالی آن متشکل از دو پله ورودی و دو ستون با ارتفاع10/2 متر است. در انتهای سمت غربی این بخش، مقبره ای که سابقاً محل دفن مردگان بود و دو مقبره کوچک تر به ابعاد مساوی وجود دارد. بخش جنوبی آن پایین تر از بخش شمالی قرار دارد و دارای دو ستون و دقیقاً رو به جنوب است. دخمه فخریگاه دارای چهار ستون و دو پله در سمت چپ ایوان است.
    باستان شناسان و محققین زیادی این دخمه را دیده اند و درباره آن مطلب نوشته اند. مثلاً "دیاکونف" درباره آن می نویسد: شمالی ترین مقبره مادی فخریک درمانای باستانی و نزدیک میاندوآب (مهاباد) است که جلو خان ندارد و سقف ساده سنگی آن را چند ستون نگه می دارد و ظاهراً محلی بوده است برای گذاشتن جنازه ها.
    تعیین قدمت این مقبره دشوار است، ولی تشریفات تدفین در آن با مراسمی که در گذشته در ناحیه اطراف دریاچه ارومیه متداول بود، تفاوت دارد.

    رومن گیرشیمن آن را مربوط به مقبره یک شاهزاده مانایی می داند. هرتسفلد و دیگران معتقدند که این مقبره مادی است و از نظر حجاری و ستون بندی در شمار مقابر مهم دوره ماد است.
    مقبره صخره ای بی بی کند



    روستای "بی بی کند" در شهرستان شاهین دژ قرار دارد. این گوردخمه با یک مدخل سنگی دارای چند اتاق تو در تو و یا منفرد است. در این اتاق ها که اغلب به هم راه دارند، ورودی، طاقچه های سنگی، نور گیر و ... دیده می شود.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:25 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  5. #5
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی گوردخمه ایوان فرهاد (بام فرهاد)



    این اثر اورارتویی در دل کوهی به نام "سنگر" در هفت کیلومتری شهر ماکو از دوره هزاره اول ق . م به یادگار مانده است.
    این گوردخمه از نظر شکل و ابعاد مانند مقایر صخره ای "وان" در ترکیه است.

    ورودی این دخمه در انتهای سی پله سنگی است که بر روی صخره ای سنگی کنده شده اند. ورودی دارای سقف طاقی شکل از سنگ طبیعی است. این دخمه دارای سه اتاق است. پس از ورودی، اتاق نسبتاً بزرگی به ابعاد 85/3×30/5 متر دیده می شود. این اتاق بزرگ ترین فضای تالار است و دخمه های (اتاق های) دیگر با آن مرتبط هستند. تالار مستطیل شکل است و در ضلع سمت چپ ورودی اتاق های محل جسد تعبیه شده است. ورودی این اتاق ها هماهنگ با ورودی اصلی است.
    در ضلع مقابل ورودی پس رفتگی به چشم می خورد و داخل آن اثر حجاری به شکل طاقچه کم عمق و به فرم هلالی دیده می شود. جلوی این پس رفتگی در کف، گودال کوچکی وجود داشته که بر اثر ریزش شن پر شده است.
    در ضلع دیگر تالار، رو به روی اتاق ها، سه طاقچه با قوس هلالی وجود دارد. یکی از طاقچه ها از دو تای دیگر بزرگ تر است. تفاوت ورودی اصلی با ورودی های اتاق ها در قاب هم شکلی است که پیرامون آن ها را فرا گرفته است. در داخل اتاق ها هیچ گونه تزیینی غیراز طاقچه کوچکی با قوس هلالی در یکی از اتاق ها، دیده نمی شود. سطوح مقبره با دقت زیادی کنده شده و بسیارصاف است.

    معرفی سنگ نبشته ها، سنگ نگاره های استان آذربایجان غربی


    سنگ نبشته بسطام


    این سنگ نبشته از بالای دروازه قلعه بسطام شهرستان خوی کشف شده است. این کتیبه به خط اوراتوبی است و توسط "روسا" پسر "آرگیشتی دوم" از پادشاهان آن قوم به خط میخی اوراتوبی نوشته شده است. رنگ آن سبز و جنس آن از سنگ های رسوبی و به شکل مکعب مستطیل است. بر روی این کتیبه شانزده خط نوشته موازی دیده می شود. این کتیبه توسط پروفسور "هینتس" – استاد دانشگاه گوتینگن آلمان- ترجمه شده است. این سنگ نوشته اکنون در تالار موزه ملی در معرض نمایش عموم قرار دارد.
    سنگ نوشته کله شین


    این سنگ به جای ستون مرزی در سر راه "رو اندوز" به "اشنویه" قرار داشت و به دلیل جنگ تحمیلی عراق و جلوگیری از صدمه احتمالی به موزه ارومیه منتقل شد. این ستون دارای دو صفحه و بر روی هر صفحه آن دو متن به خط آشوری و اورارتوبی است. متن یک صفحه آن دعا و نیایش برای رب النوع و متن صفحه دیگر شرح عملیات جنگی است. خط کتیبه به وسیله "شولتز" آلمانی کشف و ترجمه آن به همت "مینورسکی" صورت گرفت. کتیبه به فرمان "ایشپویینی" کنده شد.
    کتیبه عین الروم


    کتیبه کوهی عین الروم در بالای چشمه موسوم به اژدها و در دره "قاسملو" واقع در جنوب غربی ارومیه، تنها یادمان شناخته شده اورارتوبی مجاور آب در شمال غرب ایران محسوب می شود. این مکان در کنار جاه آسفالته اورمیه – اشنویه، نزدیک روستای "آق بلاغ" قرار دارد.
    کتیبه متعلق به "منوآ " (810 تا780 ق.م). فرزند "ایشپونی" (825 تا 810 ق. م) است. آب و سرما به آن آسیب شدید وارد ساخته و در اثر همین عوامل فرسایشی بخش هایی از خطوط میخی آن ریخته و یا محو شده است. هیأت باستان شناسی آلمانی که در سال 1970 م این محل را بررسی کرد، فقط توانست چند سطر اول این یادمان را بخواند.
    کتیبه محمودآباد


    کتیبه محمود آباد در سال 1355 ش در داخل روستایی به همین نام در حومه ارومیه کشف شد. این کتیبه به دوره اورارتوها تعلق دارد و مربوط به روسا است.
    متن کتیبه در مورد قربانی کردن و ذبح به درگاه خدای "شیبتو" یکی از خدایان اورارتوبی است. روسا پسر"سردوری" یکی از پادشاهان معروف اورارتوبی است. این کتیبه هم اکنون در تالار موزه ارومیه نگهداری می شود.


    کتیبه موانا


    تپه روستای "مونا" در بخش "سیلوانا" در سی و پنج کیلومتری غرب ارومیه، مکانی متعلق به هزاره اول ق . م است. در سال 1374 ش، در نزدیکی این تپه کتیبه ای سنگی به خط میخی اورارتوبی و آشوری متعلق به "اورزانا" پادشاه سرزمین "موصاصیر" به دست آمد. این کتیبه اکنون در موزه ارومیه نگهداری می شود.
    سنگ نگاره خره هنجیران


    سنگ نگاره خره هنجیران در بیست و هشت کیلومتری جنوب شهر مهاباد، در دره ای به نام خره هنجیران قرار دارد. جنس سنگ ها از نوع شیست رسوبی بوده و نگاره ها بر روی چندین قطعه سنگ ایجاد شده است. حکاکی موجود بر سنگ حکایت از تاریخ هزاره سوم ق. م دارد. نقوش شامل اسب، سوار کار و شکار حیوانات است.
    نقش برجسته ساسانی خان تختی



    این نقش برجسته دوره ساسانیان در شانزده کیلومتری شهر سلماس، بر روی سنگ صاف و بزرگی در کوه "پیرچاووش" حجاری شده است. در این نقش برجسته دو نفر سوار بر اسب نقش شده اند. احتمالاً این دو سوار، یکی "اردشیر" پادشاه نامدار ساسانی و دیگری "شاپوراول" است.
    در این نقش دو نفر پیاده نیز دیده می شوند؛ آن ها احتمالاً پادشاه ارمنستان و وزیر اعظم او هستند. در این نقش اردشیر حلقه قدرت را به پادشاه ارمنستان اعطا می کند.

    محوطه های تاریخی استان آذربایجان غربی


    محوطه تاریخی کوه زندان سلیمان



    این کوه کله قندی شکل از لایه های رسوبی تشکیل شده و به صورت منفرد در فاصله پنج کیلومتری تخت سلیمان واقع شده است و از آثار فوق العاده جالب و دیدنی است که در کمرکش آن آثار معماری هزاره اول ق. م از سنگ و ملاط ساروج وجود دارد. در پایین این کوه چشمه های آب گرم معدنی جریان دارد.

    این کوه به "زندان سلیمان" مشهور است. در فاصله چهار کیلومتری مشرق کوه زندان تپه ای کوچک به نام تپه " مجید " قرار دارد که یک تومولوس یا گورکان از هزاره اول ق . م است. بیرون تخت در بخش جنوب غربی یک جوی سنگی وجود دارد که سیصد متر طول و چهار متر ارتفاع دارد و شکل استثنایی آن چشم هر بیننده ای را خیره می کند.

    این جوی سنگی را اهالی محل "اژدهای سنگی " می نامند.

    محوطه تاریخی برد کنته


    این مجموعه در هفت کیلومتری شمال شهر مهاباد قرار دارد. "برد کنته " به معنی سنگ حفره دار در زبان کردی است. این مجموعه شامل چند قبر صخره ای، یک دژ و چند ردیف پلکان است که به وسیله کنده کاری و حجاری بر روی سنگ به طرز بسیار زیبایی ایجاد شده است. نمای عمومی این اثر و ظواهر دیگر نشان می دهد این مجموعه به احتمال زیاد عبادتگاه یا قربانگاه مشابه زیگورات بوده و شامل پله های سنگی و خشن است. در این مجموعه هیچ گونه ظرافتی مشابه آنچه که در تخت جمشید یا شوش دیده می شود، وجود ندارد و این را می رساند که این مجموعه مربوط به قبل از دوره هخامنشی و شاید قبل از دوره ماد و به احتمال زیاد مربوط به زمان حکومت مانا در هزاره اول ق . م است. تقریباً پنجاه و هشت پله محاط بر سه جهت تپه قرار دارد.
    ارتفاع پله ها به هیچ وجه یکسان نیست. به احتمال زیاد تپه محل دفن مردگان بوده است. در قسمت های دیگر کانال های آب، دیوارهای تدافعی و احتمالاً بقایای یک سد قدیمی دوره مانایی وجود دارد.

    معرفی تپه باستانی قلایچی


    روستای قلایچی در دوازده کیلومتری شمال شرقی شهر بوکان قرار دارد. برای اولین بار در سال 1363 ش کاوش های باستانی شناسی به سرپرستی "اسماعیل یغمایی" در این تپه صورت گرفت و آثاری از هزاره اول ق. م در اثر این حفاری ها نمایان گشت.
    از جمله آثار به دست آمده در آن فصل، آجرهای منقوش و معبدی به شکل صلیب است که برخی از دیوارهای آن را با گل اخری رنگ آمیزی کرده بودند.

    بعدها عملیات حفاری در سال های 1379 و 1380 ش صورت گرفت و هم اکنون نیز ادامه دارد. این حفاری ها توسط " بهمن کارگر" کارشناس مدیریت میراث فرهنگی آذربایجان غربی سرپرستی می شود. از دیگر آثار به دست آمده از این تپه علاوه بر معبد مرکزی، برج ها و دیوارهای مربوط به آن، حیاط سنگ فرش، پله هایی که به این حیاط متصل می شود، اتاق هایی با اندود گل اخری و نقاشی هایی با رنگ های سیاه و آبی و آجرهای منقوش دارای موضوعات انسانی، هندسی و گیاهی است. با توجه به مدارک سفالی و آثار موجود به نظر می رسد که این مجموعه مربوط به دوره حکومتی مانا در شمال غرب ایران باشد.
    سایر تپه های باستانی این استان عبارت اند از: پیزدلی تپه از هزاره های چهارم و سوم ق. م تپه دین خواه از هزاره های دوم و اول ق. م، کر دلر تپه از هزاره چهارم تا اواخر هزاره اول ق . م.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:27 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  6. #6
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی دروازه سنگی



    این دروازه که بازمانده حصار قدیمی شهرستان خوی است، در شرق خیابان طالقانی و جنوب بازار قدیمی این شهر قرار دارد. این دروازه معبر ورودی شهر خوی و نیز حصاری دفاعی در برابر تهاجم دشمن بوده است. بعضی از مورخین و محققین این اثر را به دوره ایلخانی و به زوجه " آبا قاخان" نسبت می دهند و برخی دیگر نیز آن را مربوط به دوره قاجار می دانند. از آنجا که آخرین حصار شهر- ساخته شده به دستور "عباس میرزا نایب السلطنه" – تا سال 1320 ش بر جای بود و قسمت هایی از آن نیز تا چند سال پیش در بافت قدیمی شهر دیده می شد و با توجه به سبک معماری و مقایسه آن با آثار باقی مانده دوره قاجاریه در تبریز و خوی، چنین به نظر می رسد این مجموعه در همان دوره قاجار ساخته شده باشد.
    "کنت دو گوبینو" از دروازه سنگی خوی در نوشته های خود نام می برد و چنین می نویسد:"خوی شهر دلپذیری است. دروازه زیبایش به شیوه بناهای قاهره، از مرمر سیاه و سفید ساخته شده است و من نظیر آن را در هیچ جای دیگر ایران ندیده ام، این دروازه بلافاصله به بازار باز می شود."
    دروازه سنگی خوی با دو نوع مصالح ساخته شده است. ضلع شمالی آن که در امتداد بازار قدیمی قرار دارد، با آجر ساخته شده و طاق آن جناقی است. ضلع جنوبی آن نیز با یک در میان چیدن سنگ های خاکستری و سیاه تزیین شده و به صورت نیم دایره موزون و هماهنگ در آمده و از زیبایی و جلوه خاصی برخوردار است.



    در زیر قوس سنگی سمت جنوب و طرفین هلال سر در ورودی دروازه، نقش دو شیر حجاری شده است. دروازه سنگی خوی شاهد بسیاری از وقایع تاریخی بوده و هنوز آثار گلوله های شلیک شده توسط مهاجمین عثمانی در آن دیده می شود.

    کلیسای زور زور




    کلیسای زور زور در مجاروت روستای بارون شهرستان چالدران، در دامنه شیب تند کوه و در ساحل رودخانه " زنگمار" قرار دارد.
    کلیسای زور زور بین سال های 1315-1314 م توسط " ذکریا" اسقف اعظم کلیسای تاتائوس مقدس – ساخته شد. این کلیسا بنایی کم حجم و منفرد است و شباهت زیادی به نمازخانه دارد. این کلیسا یکی از مراکز مهم دینی و فرهنگی است و زیر نظر عالی جناب " هوانس یرز" – نقاش معروف به زور زور تسی – اداره می شد.

    بنای کلیسای طرحی صلیبی دارد و ساختمان آن در نمای خارجی و داخلی دارای سنگ های تراش دار منظم به صورت خط کشی و فاقد بند ملاط است. کلیسا به لحاظ معماری مشابه دیگر آثار دیرهای ارامنه است. جبهه داخلی آن دارای چهار طاق باقوس های بیضی شکل و چهار نورگیر کوچک درچهارضلع و گنبدی به صورت عرقچین است.

    این کلیسا در سال1367 ش با احداث سد بارون در معرض آب گرفتگی قرار گرفت؛ از این رو به محل مرتفعی در همان ناحیه انتقال یافت. این محل در ارتفاع حدود صد و ده متر و به فاصله ششصد متری محل بر روی برآمدگی صخره قرار دارد.

    انتقال این بنا یک اتفاق مهم در حفظ و نگهداری از میراث فرهنگی ایران محسوب می شود. با انتقال بنا به محل جدید هیچ تغییری در بنا صورت نگرفت، بلکه بسیار زیباتر و دقیق تر باهمان مصالح بازسازی شد.

    تپه حسنلو


    تپه حسنلو در میان جلگه ای سرسبز و خرم که به نام "سلدوز" معروف است و در کنار قریه ای به همین نام قراردارد.
    براساس داده های باستان شناسی، این تپه در ده دوره مورد سکونت قرار گرفته است. دوره دهم که قدیمی ترین دوره سکونت حسنلو به حساب می آید، مربوط به هزاره ششم تا هزاره سوم ق.م است و دوران هایی را شامل می شود که تپه حسنلو زیاد مورد توجه نبوده است. در این دوره ها به بناهای خشتی، گلی و سنگی برخورد شده است.

    از دوره چهارم سکونت در حسنلو یعنی در هنگام وقوع آتش سوزی بزرگ تا دوره هفتم سکونت – 2200 سال پیش از آتش سوزی – آثار ساختمانی به دست آمده است که دلالت بر سکونت افراد در این تپه دارد. بنابراین، دوره هفتم بین 2500تا3000 ق.م است. در این دوره از ابزار مفرغی استفاده می شد. دوره ششم بین 2000 تا2500 ق. م و دوره پنجم 1300ق. م است. از دوره پنجم سکونت در این تپه، ظروف سفالی خاکستری رنگی به دست آمده است. از مختصات دوره پنجم سکونت در حسنلو، وجود ساختمان های خشتی و گلی است.

    دوره چهارم 1300 تا 800 ق. م – همان دوره آتش سوزی بزرگ – است. در این دوره تمدن بسیار درخشانی در حسنلو وجود داشت و ساختمان های آن از سنگ ساخته شده بود. دوره سوم سکونت در تپه حسنلو دوره مادها و کمی پیش از آنها است. این دوره نیمی از آنها است. این دوره نیمی از دوره هخامنشی را نیز در بر می گیرد و به دو قسمت A و B تقسیم می شود. دوره A قدیمی تر از دوره B است. دوره دوم هم زمان با نیمی از دوره هخامنشی، همه دوران پارت و نیمی از دوران ساسانی است و دوره اول که لایه ای بسیار ضعیف است، اواخر دوره ساسانی و اوایل ظهور اسلام را شامل می شود.
    دوره چهارم حسنلو مهم ترین دوره فرهنگی این تپه است. دژ نظامی (برج و بارو) و سه تالار بزرگ ستون دار از عمده واحدهای ساختمانی مکشوفه در این دوره هستند.

    این سه تالار ستون دار در یک زمان ساخته نشده اند؛ اول تالار ستون دار شرقی، سپس تالار ستون دار جنوبی و در آجر تالار ستون دار غربی ساخته شده است. ساخت هر تالار جدید باعث منزوی شدن تالار قبلی شده است. شواهد حفاری موید آن است که هر سه بنای ستون دار به عنوان یک مرکز مذهبی مورد استفاده بودند.

    دژ حسنلو و دیوار دفاعی آن:


    دور تا دور قلعه را دیواری به قطر سه متر و ارتفاع هفت متر فرا گرفته بود. در فاصله سی متری از باروی قلعه، برج های مربع شکلی به ابعاد 10×10 متر ساخته شده و بخشی از آن (حدود پنج متر) از بارو (دیوار قلعه) بیرون زده بود. حیاط مرکزی: در مرکز دژ حسنلو یک حیاط چند ضلعی نامنظم ساخته شده است. دور تا دور این حیاط را تالارهای ستون دار، ایوان های دراز و اتاق های کوچک و بزرگ تشکیل می دهند. در انتهای جنوبی حیاط قربانگاه قرار دارد و در انتهای شمالی آن چند لوح سنگی به ارتفاع سه متر و بدون هیچ گونه علامت دیده می شود.

    بناهای وابسته به حیاط مرکزی: این بناها عبارت اند از:


    بناهای شرقی: در جنوب شرقی حیاط مرکزی یک تالار وسیع با چند انباری از زیر خاک بیرون آمده است. در این تالار خمره های بزرگ متعددی یافت شد. در شمال این انبار قدیمی ترین و اولین تالار ستون دار به طول شش و عرض چهار متر قرار گرفته و راه ورودی آن از انبار است. در مرکز این تالار دو ردیف چهار ستونی تعبیه شده و فاصله ستون ها از یکدیگر پنج متر است. در کنار دیوارها ته ستون های سنگی دیده می شود. محراب یا محل اصلی معبد در جنوب تالار قرار دارد. در شمال این تالار چند اتاق کوچک و بزرگ ساخته شده است. در میان این تالار اسکلت دو اسب پیدا شده است.
    بناهای جنوبی: در جنوب حیاط مرکزی یک واحد ساختمانی شامل اتاق ها و تالارهای متعدد ساخته شده است. معبد دوم که شامل تالاری ستون دار است، بخشی از این واحد ساختمانی را تشکیل می دهد. به فاصله 5/3 متری از در ورودی سمت شمالی تالار، سکویی به اضلاع 2×3 متر قرار دارد. این سکو احتمالاً جهت انجام پاره ای از مراسم مذهبی چون تقسیم قربانی یا قرار دادن پی سوز به کار می رفته است. در وسط جبهه جنوبی تالار، محلی شبیه محراب ساخته شده است که از آن به اتاق کوچک پشت معبد راه دارد. در داخل معبد محلی برای روشن کردن آتش مقدس در نظر گرفته شده بود و در جنوب غربی معبد اجاقی مستطیل شکل دیده می شود.

    بناهای غربی: در گوشه جنوب غربی حیاط مرکزی معبد سوم یا تالار ستون دار سوم قرار دارد. این واحد ساختمانی از سمت شرق به حیاط مرکزی، از غرب به دیوار غربی قلعه (برج و باروی حسنلو)، از جنوب به راهرویی باریک و از شمال به راهی که در گذشته از معابر دژ حسنلو بود و به دروازه غربی حسنلو می رسید، محدود می شود. این دروازه تنها راه ورودی دژ حسنلو از غرب است. واحد ساختمانی جنوب غربی که تالار ستون دار آن جدیدترین تالار ستون دار حسنلو به شمار می رود، در شمال غربی معبد دوم (واحد ساختمانی جنوب حیاط مرکزی) احداث شده است. از گوشه جنوب غربی حیاط مرکزی دری به سوی تالار ستون دار این واحد باز می شود. تالار ستون دار این مجموعه به ابعاد 15×60×15 متر و تقریباً مربع شکل است. سبک استقرار ستون های آن شبیه واحد جنوبی حیاط مرکزی است. دو ردیف چهار ستونی به انضمام دو پایه ستون هایی که در کنار دیوار قرار دارند، سقف را نگهداری می کردند. شیوه ساخت این تالار با حذف پایه های ستون های کنار دیوار، شبیه بناهای دوره هخامنشی مخصوصاً تالارهای ستون دار کاخ های تخت جمشید است.

    حیاط مرکزی با ورودی بزرگی به اتاق های غربی حیاط که بخشی از فضاهای واحد غربی را تشکیل می دهند و سپس به تالار ستون دار این واحد ارتباط پیدا می کند. این واحد ساختمانی در شمال دارای ورودی بزرگی است. این ورودی با پله های درازی به طول نه تا یازده متر به داخل راهروی بلندی به طول بیست و دو متر و عرض نه متر راه پیدا می کند.
    بناهای شمالی: در شمال حیاط مرکزی بنای دیگری احداث شده است و مجموعه پیوسته ای را شامل می شود. براساس آثار مکشوفه، این بخش به سکونت حاکمان حسنلو اختصاص داشته است. در این بخش اتاق ستون داری ساخته شده که از نظر فرم و شکل شبیه تالار ستون دار بخش غربی است و شباهت به معماری هخامنشی دارد، با این تفاوت که تعداد ستون های اتاق اصلی این بخش کم تر است. در دژ حسنلو واحدهای دیگری به صورت پراکنده و جدا از حیاط مرکزی کشف شده است.

    آثار مکشوفه از حفاری های باستان شناسی تپه حسنلو:

    اشیای قابل توجه و ارزشمندی که تاکنون در کاوش های نقاط مختلف تپه حسنلو- به ویژه از گورهای قدیمی پیرامون آن- به دست آمده است، نمونه کاملی از صنایع ساکنان قدیمی این ناحیه را نشان می دهد. این اشیاء شامل اشیای استخوانی و سنگی، اشیای نقره ای، اشیای سفالی، اشیای مفرغی و اشیای طلایی است. معروف ترین این اشیاء، "جام حسنلو" است.

    جام طلایی حسنلو:

    این جام در تابستان 1985 م به وسیله "رابرت دایسون" از تپه حسنلو کشف شد. این جام یک پارچه طلایی بیست سانتی متر بلندی و بیست سانتی متر قطر دارد. این کشف در تاریخ باستان شناسی ایران و جهان یکی از مهم ترین اکتشافات علمی و از نادرترین آثار تاریخی، دینی و هنری دنیای باستان به شمار می رود.
    این جام اثر کاملاً خیره کننده ای است، زیرا بیش از حد پر کار بوده و فاقد ترکیب مجلل است. گیرایی آن بیشتر در نیروی حیات نقش های کوچک و تنومند است. کلیه نقش ها به وسیله یک نوار تسمه ای در بالا و یک تسمه در پایین محدود شده اند. صحنه ها بنابر اهمیت شان در یک یا دو ردیف که تنها با خط زمینه فرضی تقسیم شده اند، ترکیب یافته اند. در بالاترین ردیف سه تن از خدایان هر یک سوار بر یک ارابه قرار دارند؛ دو ارابه به وسیله قاطر کشیده می شوند و یکی از آنها با گاو نر. در برابر سومین خدا کاهنی ایستاده است که جام بلندی را به دست دارد. این کاهن موی خود را در جلو پیشانی به طرف بالا شانه کرده است و گویا یک گوسفند قربانی را که به وسیله دو مرد در پشت سر وی آورده شده اند، هدیه می کند. این خدایان احتمالاً عبارت اند از خدای هوا که ممکن است به وسیله گاو نری که ارابه او را می کشد، مشخص شود. دیگری خدای زمین که کلاه شاخداری به سردارد و سرانجام خورشید که با دایره خورشید بالدار روی سرش قابل تشخیص است.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:36 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  7. #7
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی خانه های تاریخی استان آذربایجان غربی

    خانه کبیری


    این خانه در ضلع شمالی کوچه امیر، در وسط بافت قدیمی شهر خوی قرار دارد و از سه طرف مشرف به کوچه است و به نام مالک سابق آن مرحوم "حاج میراسماعیل کبیری" به خانه کبیری معروف است. در حال حاضر این بنا متعلق به میراث فرهنگی استان آذربایجان غربی است.
    در شمال و جنوب حیاط خانه دو باب ساختمان دیده می شود که در دو طبقه با مصالح سنگ لاشه، آجر و خشت خام ساخته شده اند. این بناها از داخل با گچ کاری و نقاشی و از بیرون با کاهگل خودنمایی می کنند.


    قسمت داخلی طبقه اول ساختمان کلاً بدون تزیینات است و فقط در تالار آن گچ بری هایی دیده می شود. قسمت قابل توجه ساختمان تالار طبقه دوم است؛ سقف آن تماماً گچ بری و با نقاشی های گل و بوته تزیین شده است و ارسی زیبایی با شیشه های رنگارنگ دارد. این ساختمان دارای دو در ورودی است. در قسمت جنوبی محوطه، ساختمانی دو طبقه با مصالح سنگ و لاشه، آجر و خشت خام قرار دارد و دارای پنجره ارسی زیبایی با شیشه های رنگارنگ است. این بنا به دوره قاجار- دوره مظفرالدین شاه – تعلق دارد. در میان نقاشی دیواری تالار طبقه اول، تاریخ 1282 ش دیده می شود.
    خانه یوسفی



    این خانه در ضلع غربی کوچه شهربانی شهرستان خوی قرار دارد. ورودی آن از کوچه شهربانی به حیاط چهارگوشی که حوضچه نسبتاً بزرگ موزاییک کاری شده دارد، گشوده می شود. در ضلع شمالی و غربی حیاط دو واحد ساختمانی دیده می شود که از نظر شکل، تزیینات، مصالح و زمان ساخت با هم متفاوت هستند. ساختمان دو طبقه ضلع غربی هسته مرکزی خانه را تشکیل می دهد و نمای آجری، قرینه سازی و سقف شیروانی شکل دارد. طبقه همکف با یک تالار و راهرویی کم ارتفاع با آجر ساخته شده است. تزیینات بنا در نما دارای آجرهای رنگی و در حواشی روشنایی ها با اندود گچ بری هایی نقاشی شده است.
    پیشانی بنا همراه با تاج و به فرم شیروانی، آرایش دلپذیری پیدا کرده است. جبهه داخلی با ارسی ها و شیشه های رنگارنگ و تک منظره های طبیعی انسان و گچ بری های ساده حاشیه ای، شومینه های تزیینی با رنگ و روغن دارای ارزش هنری فراوانی است. با توجه به سبک معماری و مصالح به کار رفته در آن قدمت این مجموعه به اواخر دوره قاجار می رسد.
    خانه صفرعلی خان


    این خانه در بلندترین نقطه جبهه شمالی شهر ماکو و بر روی چند لایه تخته سنگ بزرگ قرار دارد. حیاط بیرونی آن به صورت بسیار جالبی از حیاط اندرونی جدا می شود. این بنا از خشت خام و تیرهای چوبی شکل گرفته است.
    تالار پذیرایی آن فضا سازی های زیبایی دارد. مقرنس های ظریف گچی، پنجره های ارسی زیبا با شیشه های رنگارنگ و نقاشی های جالب توجهی از دوره های گذشته، زیبایی و اهمیت این بنا را دو چندان کرده است. حیاط خانه سنگ فرش و دارای حوضی در وسط است. این خانه مالک خصوصی دارد و هم اکنونی مسکونی است.
    خانه سنگی جمال خان تیموری


    این خانه در زمینی به وسعت چهار هزار متر مربع در شهر ماکو قرار دارد. مصالح اصلی آن سنگ و جبهه شمالی آن به عنوان نمای اصلی ساختمان محسوب می شود. مالکیت این بنا به صورت شخصی و کاربری آن مسکونی است. این بنا در دو طبقه، با مساحتی حدود ششصد متر مربع ساخته شده است و به اواخر دوره قاجارتعلق دارد.
    خانه علی خان بیات
    این خانه با قدمت حدود یکصد و پنجاه سال، سالم ترین خانه قدیمی ماکو است و از کلیه فضاهای داخلی آن با کاربری مسکونی استفاده می شود.
    "علی خان" یکی از خوانین ماکو بود و به دستور خود و با استفاده از استادکاران و وسایل روسی این خانه و خانه مجاور (خانه پست) را ساخت. این بنا در حیاطی به مساحت تقریبی پنج هزار و ششصد متر مربع قرار دارد.

    معرفی حمام های استان آذربایجان غربی

    حمام آخوند



    حمام آخوند در خیابان امام واقع در بازار مرکزی شهر ارومیه قرار دارد و متعلق به دوره قاجاریه است. مصالح به کار رفته در این بنا شامل سنگ لاشه و آجر و ملاط بین آن ها ماسه و آهک است. نقشه این بنا منظم نیست و از دو گنبد مرکزی – گنبد گرم خانه و گنبد رختکن – شکل گرفته است. طاق های به کار رفته در حمام از نوع جناقی است.
    حمام خان بیگ


    حمام خان بیگ در حومه شهر قره ضیاالدین و در کنار جاده منتهی به روستای "چورس" در اطراف زمین های کشاورزی قرار دارد.
    این حمام در دوره قاجاریه ساخته شد و مخصوص خوانین بود و مردم عادی تنها در بعضی از روزهای سال حق استفاده از آن را داشتند.

    آب حمام از رودخانه ای در حوالی بنا تأمین می شد. حمام مستطیل شکل و دارای دو در ورودی در ضلع غربی است. یکی از درها به قسمت های خصوصی و در دیگر به دو تالار عمومی حمام راه داشت. تالارهای عمومی با دو طاق گنبدی و یک گنبد مرکزی پوشیده شده اند. معمار این حمام تمامی ذوق و هنر خود را در آجرچینی منظم و ایجاد طاق های زیبا و هندسی و گنبدهای هنرمندانه به کار گرفته است. در پی و زیر پاکارهای این بنا سنگ لاشه به کار رفته و پوشش طاق و گنبدهای آن از آجر چهار گوش است. ملاط سنگ چینی از ماسه و آهک و ملاط آجر کاری از گچ دست کوب است.
    حمام ماکو



    در حفاری های باستان شناسی در شهر ماکو در سال 1380ش، حمامی سر از خاک بیرون آورد که در نوع خود جالب و کم نظیر است. این حمام از رختکن، گرمخانه، سربنیه و دیگر قسمت ها تشکیل شده است. رختکن این حمام دارای سکوهای مرمری به همراه کفشکن های کوچک جناقی در زیر آنها است.
    ابعاد حمام چندان بزرگ نیست، اما به لحاظ هنری در خور توجه و تحسین است. در میان رختکن حوض تعبیه شده است. سقف رختکن از بین رفته است، اما در حین خاک برداری مقدار زیادی آجر به دست آمد که احتمالاً مربوط به سقف گنبدی حمام بودند. این سقف بر روی هشت ستون سنگی از نوع بازالت (مرمر سیاه) آتشفشانی، با ته ستون های تراش خورده زیبا قرار داشت.
    پس از رختکن، گرمخانه قرار دارد. فضای داخلی حمام کاملاً هندسی و قرینه است و حوضی در کف آن تعبیه شده است که آب سرد حمام را تأمین می کرد. آب گرم نیز از حوضچه مرمرینی که به صورت قرینه تعبیه شده است، تأمین می شد. کف حمام نیز آب رودهایی داشت که پس آب را به بیرون از حمام منتقل می کرد. در قسمت های دیگر حمام اتاق هایی برای استحمام خصوصی تعبیه شده بود.
    دیوارها و کف حمام از سنگ های مرمریت کرم و شیری رنگ شکل گرفته است. قسمت های بالاتر نیز از آجرهای چهارگوش ساخته شده است. این حمام زیبا احتمالاً در دوره قاجاریه ساخته شده است.
    دیگر حمام های تاریخی استان عبارت اند از: حمام میرزا رسول در مهاباد، حمام شیخ در سلماس، حمام قدیمی سردشت، حمام ایل در خوی، حمام قپان در شاهین دژ، حمام پورناک در پلدشت، حمام تجلی در ارومیه، حمام محمد بیگ در خوی، حمام امامزاده در خوی، حمام قراچه در ارومیه، حمام فیرورق در خوی و حمام علی مصطفی در ارومیه.

    معرفی بازارهای استان آذربایجان غربی

    بازار ارومیه



    بازار قدیمی شهر ارومیه در مجموعه بافت قدیمی و در گوشه جنوب شرقی شهر قرار دارد. این بازار همراه با تغییر شیوه زندگی، دستخوش تغییرات زیادی شده است. قدیمی ترین بخش های باقی مانده آن به دوره صفویه به بعد تعلق دارد؛ به ویژه حمام های آن که متعلق به دوره زندیه و قاجاریه است. در بازار ارومیه هر راسته و بخشی، از سبک و شکل خاص دوره خود پیروی کرده است. بقایای به جا مانده، نمایانگر ذوق معماری دوره های مختلف است. علی رغم تنوع شکل طاق ها، چشمه و گنبدها مجموعه بازار از سادگی ویژه ای برخوردار است. به عبارت دیگر هیچ نوع کاشی کاری، گچ بری و سنگ کاری در آن دیده نمی شود.
    سردر ورودی اصلی بازار ارومیه از طرف مسجد اعظم، یکی از زیباترین جلوه های قدیمی معماری ایران است. بازار از طریق هشت یا نه راسته به خیابان های اطراف راه دارد. این بازار همچنان هسته مرکزی خرید و فروش اهالی این منطقه است. مصالح تمام راسته بازار و چهارسوها از آجر و اغلب بدون اندود ساده گچ است.


    بازار از قسمت های مختلف و سراهای متعدد تشکیل شده است و در هر سرا صنف خاصی فعالیت دارد. قسمتی از بازار دو طبقه است. درون بازار مسجد و حمام های مختلفی تعبیه شده بود.
    بازار خوی



    بازار خوی که بازمانده بازار وسیع و قدیمی خوی است، در ضلع شرقی شهر و به موازات خیابان های طالقانی و انقلاب قرار دارد. این بازار و همچنین دروازه سنگی، بقایای به جا مانده دیوار حصار شهر قدیم خوی و خندق پشت آن، مجموعه کاملی از سبک شهرسازی دوره اسلامی در دوره های افشاریه، زندیه، قاجاریه، اوایل پهلوی و معماری دوره خاندان "دنبلی" را نشان می دهد. این خاندان در خوی بناهای بسیاری ساخته اند.
    بازار خوی نیز به مرور دچار دگرگونی شد، ولی آنچه که به جای مانده با ارزش و قابل توجه است. راسته بازارهای سر پوشیده، چهار سوهای خوش ترکیب و سراهای نسبتاً بزرگ و جالب، شکل خوبی به آن داده است. با توجه به ویژگی های معماری و اقلیمی، بازار خوی نیز مانند بازارهای اصفهان، کرمان، اراک فاقد تزیینات خاص گچ بری، کاشی کاری و کتیبه است. تنها در بعضی قسمت ها خصوصاً در چهار سوهای آن نظم و دقت قابل توجهی در کار برد و رگه چینی آجر به کار رفته است. مصالح به کار رفته در بازار خوی سنگ و آجر و ملاط آن گچ و خاک است. در بعضی از قسمت های بنا- به ویژه در چهارسوها- نمای سنگی به چشم می خورد. در قسمت پی نیز از سنگ استفاده شده است.

    معرفی پل باراندوز



    این پل دوره قاجاری در حدود پانزده کیلومتری جاده اشنویه - ارومیه، بر روی رودخانه " باراندوز" ساخته شده است. پل باراندوز چهل متر طول، پنج متر عرض، شش چشمه بزرگ باقوس جناقی و پنج چشمه طاق کوچک با طاق رومی دارد. جهت پل شمالی – جنوبی است و پنج پایه دارد. دیوار پایه ها با تخته سنگ های بزرگ مکعبی شکل با ملاط آهک ساخته شده اند. ولی داخل دیواره پایه ها را با لاشه سنگ های ریز و درشت و با ملاط آهک پر کرده اند. اندازه این پایه ها بدون احتساب آب شکن ها 60/3 ×55/5 متر و ارتفاع آن ها 80/1 متر است.
    پایه های پل در جهت مخالف جریان آب، دارای آب شکن های مثلثی شکل به اندازه 50/2 متر است. این آب شکن ها نیز با تخته سنگ های بزرگ مکعبی شکل با ملاط آهک تا قسمت پایه طاق ها بالا برده شده اند.
    چشمه های پل باراندوز دو به دو با هم مساوی و هم اندازه هستند و چشمه های وسطی یعنی چشمه سوم و چهارم بزرگ ترین چشمه های این پل به شمار می روند.

    علاوه بر چشمه های بزرگ، چشمه طاق های کوچک بر روی پنج پایه این پل قرار دارند. این چشمه طاق های کور علاوه بر جنبه تزیینی، برای کم کردن بار اضافی پل در روی آن تعبیه شده اند.
    اندازه این چشمه طاق ها به طول 20/1 متر و به ارتفاع 20/1 متر است. و با طاق هلالی یا رومی و با آجر پوشیده شده اند. بدنه پل را با آجرهای سرخ رنگ تا قسمت گذر پل بالا برده اند و داخل دیواره های بدنه را با قلوه سنگ های رودخانه ای و ملاط آهک پر کرده اند. در بدنه پل علاوه بر چشمه طاق های کور، نیم ستون های تزیینی نیز تعبیه شده است.

    معرفی پل های استان آذربایجان غربی (1)



    این پل در فاصله دو کیلومتری جنوب شرقی خوی و بر روی یکی از شاخه های رودخانه " قطور" در زمان "احمد خان دنبلی" – یکی از بزرگان خوی بین سال های 1170 الی1200 هـ.ق – ساخته شده است. جهت پل شمالی- جنوبی است.
    طول پل پنجاه متر و عرض و ارتفاع آن هر یک هفت متر است.

    این پل هفت دهانه بزرگ و هفت دهانه کوچک در بالای پایه ها و شش پایه سنگی دارد. ارتفاع پایه های سنگی از کف پل، دو متر است. فاصله بین پایه های سنگی را با طاق های جناقی متناسب و مستحکمی برپا داشته اند. پایه های پل در هر دو جهت مخالف و موافق آب رودخانه، آب شکن های مثلثی به اندازه دو متر دارند.
    پل خاتون هفت چشمه طاق بزرگ و هفت چشمه طاق کوچک در بالای پایه ها دارد.

    تمامی این چشمه طاق ها به وسیله طاق های جناقی و با آجر و ملاط گچ و قسمت های وسط طاق نیز با سنگ و ملاط گچ پوشش داده شده است. بعد از اتمام کار طاق زنی، دیواره های طرفین پل خاتون را با آجر تا ارتفاع مورد نظر بالا برده و میان این دیواره را با ملاط و مصالح آجر و سنگ پر کرده اند.

    سطح گذر پل به علت بزرگ تر بودن طاق میانی پل از سایر طاق ها و به علت متقارق بودن طاق های بزرگ دارای شیب ملایم به دو طرف شمال و جنوب است.
    مصالح اصلی بنا سنگ های تراشیده سفید رنگ نامنظم و سنگ های تراشیده منظم، قلوه سنگ، سنگ لاشه و آجرهایی به ابعاد25×25×5 و 18×18×5 و ملاط آهک و گچ و ساروج است.

    معرفی کاروانسراهای استان آذربایجان غربی


    کاروانسرای ارومیه


    این کاروانسرا در داخل شهر ارومیه قرار دارد. دیوارهای جانبی این بنا از سنگ و طاق پوششی آن از آجر است. این بنا از اتاق های جداگانه ای که با یک در به هم راه دارند، تشکیل شده است و دارای حوض های زیبا و با شکوهی است. نمای خارجی و داخلی این بنا از آجر و سقف اتاق های بزرگ آن قوسی شکل است و درهای آن دارای سقف هلالی است. این بنا دارای پایه های سنگی برای قوس های هلالی است. با توجه به معماری کاروانسرا، این اثر به دوره قاجاریه تعلق دارد.
    کاروانسرای خان



    این بنا در مجموعه بازار قدیمی شهرستان خوی قرار دارد وهم اکنون حجره های آن مورد استفاده بازاریان است. بعد از این که به دستور"احمد خان دنبلی" بازار خوی با طرح بازار وکیل شیراز ساخته شد، این کاروانسرای نیز در کنار آن شکل گرفت و به نام بانی آن "خان" خوانده شد.
    کاروانسرای خان در ضلع غربی بازار قدیمی و مشرف بر خیابان طالقانی است. این کاروانسرا به شکل چهار ایوانی ساخته شده بود و اکنون فقط دو ایوان آن در شمال و شرق باقی مانده است. این ایوان ها دارای آجر کارهای مشبک بسیار زیبایی از آجر قرمز رنگ است. در داخل طاق ها، تزیینات آجر کاری به شکل ستاره دیده می شود. حوض نسبتاً بزرگی از سنگ نیز در وسط کاروانسرا قرار دارد.
    کاروانسرای میرزا هاشم


    در مجموعه بازار قدیمی خوی و به فاصله کمی از کاروانسرای خان، کاروانسرای میرزا هاشم قرار دارد. یک در ورودی این کاروانسرا از بازار، در دیگر از تیمچه میرزا هاشم و سومین در نیز مشرف به پارکینگ اختصاصی واقع در سمت غربی ورودی است. "میرهاشم" از بازرگانان معتبر و معمر خوی بود. حیاط کاروانسرا تقریباً هشت ضلعی و دارای چهار ایوان بود. هم اکنون سه ایوان آن با آجر چینی بسیار زیبا باقی مانده است. این کاروانسرا احتمالاً توسط میرهاشم بازرگان در اوایل سلطنت قاجار ساخته شد.
    کاروانسرای چیت سازان


    "عباس میرزا نایب السلطنه" در اجرای برنامه های اصلاحی خود یک کارگاه ماهوت بافی در خوی ایجاد کرد و بعد از بستن پیمان گلستان دستگاه های مورد نیاز را از روسیه خریداری و به خوی آورد. محل کارگاه در جایی بود که بعدها به کاروانسرای چیت سازان معروف شد. این کاروانسرا در چهار دهم ربیع الاول سال 1336 هـ.ق طعمه حریق بلشویک های روسیه شد. در حال حاضر حجره های آن مورد استفاده بازاریان است.
    کاروانسرای شاه عباسی


    این کاروانسرا در فاصله سی کیلومتری شهرستان خوی، در جاده خوی به چالدران و در ابتدای جاده ورودی روستای "قوردیک علیا" قرار دارد.
    نقشه این کاروانسرا به صورت مربع است و امروزه قسمت هایی از دیوار و شکل کل آن دیده می شود. این کاروانسرا احتمالاً در دوره صفویه ساخته شده است. مصالح به کار رفته در بنای آن، آجرهای چهار گوش، سنگ های تراش خورده منظم و ملاط آهک با دانه بندی شن و ماسه است. کاروانسرای شاه عباسی به دلیل قرار گرفتن در یک موقعیت مناسب در جاده ابریشم از کاروانسراهای مهم منطقه به شمار می رفت.
    کاروانسرای قطور


    کاروانسرای قطور در فاصله چهل و یک کیلومتری شهرستان خوی و در نزدیکی روستای " آلمالو"، در کنار رود خانه قطور چای قرار دارد و هنوز شکل کلی و ساختمان آن سالم مانده است. با توجه به کوهستانی بودن منطقه، مصالح به کار رفته در کاروانسرا، قلوه سنگ با ملاط آهک با دانه بندی درشت است. این کاروانسرا احتمالاً به دوره صفویه تعلق دارد.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:42 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  8. #8
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی قلعه بردوک


    روستای بردوک – از توابع محال صومای برادوست- در ابتدای دره سلطانی، در دامنه مشرف به رودخانه کم آبی قرار دارد.
    در دژ از سه بخش حصار تدافعی، دیوار میانی و ابنیه مرکزی تشکیل شده است.

    حصارتدافعی: در ساختمان حصار تدافعی از سنگ های لاشه با ملاط احتمالاً ماسه و آهک استفاده شده و ستون های نیم دایره و توپر بسیار محکمی در فواصلی از دیوار تعبیه شده است. کتیبه ای در دو سنگ مرمر کوچک در کنار هم در بالای ورودی و زیر قوس دروازده دیده می شود. متن آن چنین است: " ... هذه العمارف صاحب السلطنت تقی سلطان بن نظربیک بن غازی بیک فی سنه 1078"

    دیوار میانی: ورودی دروازه به شکل چهار گوش و به صورت عمیق در جبهه های میانی دروازه، در شرق دژ تعبیه شده است و به واسطه یک فضای کوچک مستطیلی شکل، معبر ورودی به بخش میانی را با دروازه اصلی بنا ارتباط می دهد.
    ابنیه مرکزی: در بخش مرکزی قلعه بقایای چند بنای دیگر – با واحد سالم – وجود دارد. این بنا چهارگوش و مصالح آن سنگ های چهارگوش و ملاط آن شن و آهک است. بر نوک قله نیز بقایای یک برج دیدبانی مربع شکل از سنگ لاشه و ملاط شن و آهک دیده می شود. بالای ورودی سنگی آن با قوس های کوچک – از سنگ آهک سفید و سیاه – تزیین شده و طرفین رئوس خارجی اضلاع آن با استفاده از سنگ های تراشیده شده آتشفشانی مزین شده است. شکل قوس های نگه دارنده گنبدها رومی و سنگ های سیاه رنگ تراشیده شده دارد.


    معرفی کاخ باغچه جوق


    این مجموعه با شکوه با زیر بنای دو هزار متر مربع در داخل باغ بزرگی به وسعت یازده هزار متر مربع که دارای انواع درختان میوه، گل ها، درختان زینتی و چشمه آب جاری است، در روستای باغچه جوق شهر ماکو قرار دارد. این ساختمان مجلل و تاریخ توسط "اقبال السلطنه ماکویی" از حکام مقتدر اواخر دوره قاجاریه و یکی از سرداران مظفرالدین شاه قاجار احداث شد و دارای واحدهای ساختمانی به شرح ذیل است:

    - هشتی نسبتاً کوچک ورودی با سقف رسمی بندی و نقاشی شده و نیز حصار درونی و قسمتی از فضای محوطه سازی و تراس بندی شده باغچه، با حوض آب و نرده های چدنی محصور کننده ای بخش.
    - ساختمان مرکزی و اصلی قصر در دو طبقه با دو پیش آمدگی قرینه، سقف شیروانی و گچ بری به شکل نرده های خراطی شده در اطراف بام.

    مهم ترین قسمت کاخ، تالار مرتفع و کشیده و آیینه کاری و گچ بری شده حوضخانه است. تمام واحدهای معماری بر محور این تالار احداث شده اند و از نظر مصالح، سیستم آرایش و نوع در و پنجره دارای شیوه خاصی است. علاوه بر ویژگی های معماری ایرانی تأثیر و نفوذ شیوه معماری فرنگی به ویژگی هنر معماری روسیه اواخر قرن نوزدهم م در آن مشهود است.
    - ساختمان سنگی معروف به آشپزخانه. این بنا عمارتی است دو طبقه با سنگ مرمر و سقف شیروانی.
    - ساختمان های گلخانه، حمام، انباری و نگهبانی از الحاقات دیگر این مجموعه هستند.

    کاخ سردار ماکو از نظر تزیینات ویژگی های زمان خود را دارد. گچ بری ها و آیینه کاری های تالار حوضخانه، طاق نماهای تزیینی، ارسی ها، کاغذ دیواری های گران قیمت- برخی از مخمل و دارای طرح گل و بوته – و نیز پرده های اشراقی تزیینات جبهه اندرونی کاخ را تشکیل می دهند.

    نقاشی های رنگ روغن داخل اتاق ها به خصوص اتاق ناهار خوری، نرده های چوبی راه پله ها، مجسمه های گچی، وسایل زندگی شخصی سردار نیز مکمل آرایش های مجموعه است.

    تزیینات نمای بیرونی عبارت اند از: ازاره سنگی از مرمر مرغوب با نقوش حجاری شده از گل و بوته، قاب بندی ها شمشه های گچی، اشکال گل و بوته، مجسمه های نیم برجسته حیوانات، فرشته و انسان، ستون های نیمه برجسته گچ بری شده و نوعی کادرهای مستطیل شکل که داخل آن ها با شن های بادامی پر شده و نیز در و پنجره و نرده های چدنی که تماماً در ساختمان مرکزی قصر متمرکز شده است.

    کلیسای حضرت مریم






    کلیسای حضرت مریم در باغ نسبتاً بزرگی در محوطه قدیمی چهار بخش ارومیه قرار دارد. ساختمان کلیسا در ضلع جنوبی باغ واقع شده است و در جلوی آن چند سنگ قبر بزرگ دیده می شود که مربوط به عده ای از مسیحیان آشوری اعدام شده در سال 1945م است.
    به استناد منابع کلیسایی و با توجه به شیوه معماری، کلیسای حضرت مریم در قرن هفتم (م) و در اواخر دوره ساسانی ساخته شد و از نظر معماری، شباهت بسیاری به کلیسای مادت خنه جمال آباد و کلیسای ننه مریم دارد.



    ساختمان کلیسا دارای طرح مستطیل شکل است، اما وجود یک اتاق در سمت راست ورودی و اتاق تعمید در صحن ضلع جنوبی آن، حالت یک نواخت آن را از بین برده است. ترکیب کلیسا بسیار ساده و در عین حال متناسب است. حالت اتاق ها و گنبد با وجود ارتفاع بسیار کم، بسیار جالب به نظر می رسد. تالار اصلی با سه گنبد کم خیر و قوس های جناقی و جرزهای قطور، تالار بیت الشتاء مسجد جامع اصفهان را تداعی می کند. در انتهای تالار محراب کلیسا قرار دارد و ورودی آن از داخل یک طاق نما صورت می گیرد. اتاق های تعمید نیز در ضلع جنوبی محراب تعبیه شده اند. در انتهای تالار، بقایای کف کلیسا که با تخته سنگ های صاف و نازک فرش شده اند، هنوز هم به چشم می خورد.

    نمای داخلی ساده و جبهه خارجی نیز تا سال 1360 ش ساده و بدون هر نوع تزیین بود. در آن سال به منظور جلوگیری از فرسایش دیوارهای جانبی، نمای آن را با آجرهای سفالی پوشاندند. برج ناقوس کلیسا به تبعیت از شکل برخی کلیساهای مشابه، به سردر ورودی متصل است.

    Last edited by علیرضا; 11-13-2013 at 11:07 AM. Reason: ترکیب پست
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  9. #9
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    معرفی کلیسای ننه مریم






    کلیسای ننه مریم- که امروزه به نام کلیسای شرق آشور نامیده می شود- در خیابان قدس شهر ارومیه قراردارد و یکی از آثار بی نظیر و تاریخی آشوری های ارومیه است. در سده های گذشته دفن اموات در این محل انجام می گرفت. این بنا در طی قرون مورد مرمت قرار گرفت.

    نمای فعلی متعلق به دوره ساسانی است و دارای طاق های بسیار جالب و قرینه سازی کاملاً زیبا- قابل مقایسه با معماری آتشکده های ساسانی – است. طبق روایت نویسندگان آشوری و مسیحی این بنا قبلاً آتشکده بود و یکی از معابد معروف زرتشتیان این دیار به شمار می رفت.

    همچنین آمده است که سه نفر از موبدان زرتشتی در این مکان مشغول ادای فرایض مذهبی بودند که شبی شاهد حرکت ستاره ای درخشان در طرف شرق می شوند. این حادثه را نشانی از تولد نوزادی که ناجی خواهد بود دانسته و همان شب به جانب آن ستاره – اورشلیم – روانه می شوند.

    مورخان مسیحی بر این عقیده اند که این سه موبد به شهر ارومیه مراجعت می کنند و بعد از چندی آتشکده خود را مبدل به کلیسا می کنند و به تبلیغ دین مسیح می پردازند و در همین مکان نیز چشم از جهان بسته و در جوار کلیسا به خاک سپرده می شوند. بنا به استناد کتب مذهبی آشوری ها، این سه تن نخست نام های پارسی داشتند و بعداً نام های آشوری بر خود نهادند. نام دو تن در کتب به اسامی " ملکوم" و "بلشامر" آمده است، ولی از نام سومی اطلاعی در دست نیست. و نیز در متون آمده است یک شاهزاده چینی با پنجاه تن از سران آن کشور در سال 642 (م) برای ملاقات با اسقف اعظم "نینوا" به بین النهرین می آیند و از آن جا به ارومیه می روند و مدتی در این کلیسا مقیم می شوند و نسبت به مرمت آن همت می گمارند. نام این شاهزاده خانم بافری (باپری) نامیده شده است.

    کلیسای ننه مریم دارای صحن نسبتاً بزرگی است. حیاط کلیسا به وسیله دو ورودی به خیابان قدس و کوچه ضلع غربی راه می یابد.

    بخش قدیمی و اکثر ساختمان های کلیسا در ضلع شمالی صحن واقع شده اند، کلیسای ننه مریم بارها مرمت شده و شکل های ناهمگون پیدا کرده است.
    به نظر می رسد اولین مرمت در سال 642(م) و به دستور خواهر سلطان وقت چین صورت گرفت و در سال 1342 و 1343 ش نیز برجی جدید به کلیسا اضافه شد و خود کلیسا مورد مرمت قرار گرفت.

    معرفی ابنیه و تاسیسات حکومتی استان آذربایجان غربی

    ساختمان شهرداری ارومیه



    این ساختمان در میدان انقلاب اسلامی قرار دارد. این بنا با طراحی معماران آلمانی در حدود سال 1310 ش توسط "ملااوستا" چیره دست ترین معمار زمان خود ساخته شد. از مهم ترین رویدادهای تاریخی که در اطراف این بنا روی داده است، می توان به واقعه بمباران پادگان توسط ارتش روسیه در حمله متفقین به ایران (30 شهریور1320ش) اشاره کرد. در اثر این واقعه قسمتی از نمای جنوبی بنا تخریب شد. بازسازی و مرمت این بنا توسط استاد مهبور و یک استادکار ارمنی انجام گرفت. نمای خارجی ساختمان دارای دو نیم برج است. پنجره های این ساختمان دارای قاب بندی و سقف آن نیز شیروانی است.
    ساختمان شهربانی ارومیه



    این بنا در کنار ساختمان شهرداری و ستاد ارتش در میدان انقلاب شهر ارومیه قرار دارد و از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
    این بنا به خاطر داشتن دو اتاق در طرفین و معماری ساده به عمارت "کلاه فرنگی" معروف است و مانند سایر بناهای تاریخی دارای پله های پیچ در پیچ و مدور است.

    بانی این ساختمان "معمار آجری" بود که حدود نیم قرن پیش وفات یافت.

    در سال 1279هـ .ق "ملک منصورمیزرا" فرزند فتحعلی شاه به حکومت ارومیه منصوب شد و در این عمارت واقع در باغ معروف سرداری منزل کرد.
    ساختمان جهاد دانشگاهی


    این بنای یک صد و بیست ساله با هزار و پانصد متر مربع مساحت، در خیابان شهید بهشتی شهرستان ارومیه قرار دارد. بعد از دارالفنون، این اولین ساختمان آموزش طب و نیز بیمارستان در ایران بود. ساختمان جهاد دانشگاهی ارومیه به اندازه ده پله از کف حیاط بالاتر است و زیرزمین نیز دارد. ورودی ساختمان به فضای کوچکی منتهی می شود که به شش اتاق بزرگ و یک اتاق کوچک راه دارد. طبقه اول دارای سه اتاق است و بالکن نیز در سمت شمال آن قرار دارد.
    عمارت کلاه فرنگی



    این بنا در خیابان طالقانی شهر ماکو قرار دارد. عمارت کلاه فرنگی قسمتی از یک مجموعه بزرگ متعلق به "علی قلی خان بیات ماکو" است و قدمت آن به اواخر دوره قاجاریه می رسد. این بنا در دو طبقه احداث شده است. نمای بیرونی بنا به شکل هشت ضلعی است. دور تا دور بنا دارای بالکن است. این بالکن دارای بیست ستون چوبی، تزیینات گچ بری ماهرانه، نقش های گل و بوته، آیینه کاری، نقاشی های رنگ و روغن و پنجره های ارسی با نقوش مختلف هندسی است. نرده های چوبی خراطی شده بالکن، زیبایی خاصی به این عمارت بخشیده است.
    ساختمان بانک ملی ماکو


    این بنا در خیابان سعدی شهر ماکو قرار دارد و متعلق به "احمد خان بیات ماکو" معروف به " افخم السطنه " بود و قدمت آن به سال 1276 ش می رسد. این بنا زمانی بیمارستان ارتش بود و بعد از اشغال ماکو توسط روس ها به عنوان ساختمان کنسولگری مورد استفاده قرار گرفت. در زمان نخست وزیری قوام السلطنه تا سال 1352 نیز به عنوان بانک ملی مورد استفاده بود. این بنا شامل دو طبقه، همکف و زیرزمین است. تزیینات بنا شامل گچ بری، آیینه کاری، نقاشی های دیواری، پنجره های ارسی، درهای چوبی، گچ بری ها و ... است.
    ساختمان شهربانی ماکو



    این بنا در خیابان امام خمینی (ره) شهر ماکو قرار دارد و در اصل منزل مسکونی " کاظم خان" یکی از ملاکین ماکو بود و بعدها توسط شهربانی سابق خریداری شد. تاریخ احداث این بنا نا مشخص است. اما با توجه به کتیبه موجود در تالارآیینه، تاریخ ساخت آن ساخت 1320 هـ.ق است. این بنا دردو طبقه احداث شده است. طبقه اول فاقد تزیینات خاص و دارای قسمت های وسیع است. مهم ترین و با ارزش ترین فضای بنا تالار بزرگ آیینه کاری آن واقع در طبقه دوم است. تزیینات بنا شامل آیینه کاری های تالار، ارسی ها، مجسمه های گچی و سرستون های نیم برجسته نمای خارجی است. مصالح به کار رفته دراین بنا از دو نوع متفاوت است. در جبهه خارجی از سنگ های مالونی و در جبهه داخلی از خشت خام استفاده شده و بام خانه نیز به صورت شیروانی است.

    معرفی مسجد سردار (ساعتلو)


    مسجد سردار در خیابان امام و در امتداد راسته غلام خان ارومیه قرار دارد. این مسجد در دوره قاجار توسط "عبدالصمدخان" پدر"آقاخان"- جد اعظم "عظیم السطنه سردار"- ساخته شد. وی در سال 1330 هـ.ق ساعت بزرگی را بالای ورودی آن نصب می کند. به همین دلیل به این مسجد، مسجد "ساعتلو" نیز می گویند.
    این مسجد از دو قسمت مجزا تشکیل شده است: قسمت اصلی و مهم مسجد را شبستان بزرگ آن تشکیل می دهد. شبستان دارای طرحی مستطیل شکل به طول دوازده و به عرض هجده متر است. گنبد این شبستان بر روی دوازده ستون سنگی هشت ضلعی قرار دارد. سرستون های آن به شیوه مقرنس تراش داده شده و زیبایی خاصی به این مسجد بخشیده است.

    انتهای شبستان بزرگ، شبستان کوچک قرار دارد که با یک ورودی به داخل شبستان اصلی راه دارد. ابعاد طول و عرض آن ده در دوازده متر است و از نظر شکل همانند شبستان بزرگ، ولی ساده و بدون تزیین است. تمام مصالح به کار رفته در بنا- از دیوارهای طرفین تا قسمت های طاق و پوشش سقف- همه از آجرهایی به ابعاد20×22×5 سانتی متراست و با ملاط گچ و خاک شکل گرفته است. در انتهای شبستان بزرگ (قسمت غربی) که متصل به شبستان کوچک است، با تخته کوبی حدود یک فرش انداز را به صورت بالکن چوبی جهت استفاده بانوان در آورده اند.

    از دیگر تزیینات مسجد می توان به کاشی های هفت رنگ با نقوش گل و بته به رنگ های زرد، صورتی، آبی، سبز و سفید اشاره کرد. محراب زیبای مسجد در داخل یکی از طاق نماهای ضلع جنوب شبستان قرار دارد.
    این محراب با کاشی های هفت رنگ به زمینه زرد با نقوش گل و بته به رنگ های آبی، صورتی، سفید و قهوه ای آرایش شده و آیه الکرسی در داخل یکی از حاشیه های دور محراب دیده می شود.

    تاریخ مرمت این مسجد به تاریخ 1330 هـ . ق در گوشه محراب آمده است. در بالای قوس محراب در یک کادر مربع مستطیل اسامی الله، محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین نوشته شده است.

    Last edited by Anet; 03-21-2013 at 09:44 PM. Reason: مرتب كردن پست ها
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




  10. #10
    مدیر گردشگری خارجی
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    1,152
    Post Thanks / Like
    Rep Power
    4
    Array
    مقبره هاي بزرگان در استان آذربايجان غربي

    مقبره سه گنبد



    بناي سه گنبد متعلق به دوره سلجوقي است و در مرکز شهر اروميه قرار دارد. اين بنا از دو بخش سرداب (محل مدفن) و شيون گاه تشکيل شده است و دو ورودي مستقل دارد. مصالح آن سنگ، آجر و گچ است و گنبد کم خيزي به شکل عرقچين دارد.

    شکل نقشه آن از بيرون مدور و از داخل چهارگوش است و دو روزنه در شرق و غرب بنا ديده مي شود.
    مهم ترين ويژگي سه گنبد وجود دو قاب تزييني در جبهه شمالي بنا حاوي مقرنس، گره بندي و کتيبه هاي کوفي با نام باني و سازنده آن است.

    در ايجاد اين بدايع و نگارش خطوط از سنگ هاي کوچک استفاده شده است. سه گنبد به دستور امير "شيشقاط المظفري" ساخته شد. معمار بنا "منصور بن موسي" و سال احداث آن نيز 580 هـ . ق است.
    مقبره بداق سلطان



    اين مقبره در جنوب غربي شهرستان مهاباد، در قبرستان عمومي شهر قرار دارد. بداق سلطان فرزند "شيرخان" و از نوادگان "صارم بيگ مکري" است. او در سال هاي 1111 تا 1062 هـ . ق حکمران منطقه مهاباد بود. اين بنا احتمالاً در دوره شاه عباس صفوي ساخته شده است. اين مقبره با مساحت 136 متر مربع ترکيبي از سنگ، آجر قرمز چهارگوش و ملاط ماسه و آهک است و دقيقاً براساس شکل معماري مقابر دوره صفوي ساخته شده و از سه قسمت شمالي، جنوبي و گنبد دوار مرکزي شکل گرفته است. اين بنا مجموعاً داراي هفت جرز يا پايه تزييني در قسمت شرق و غرب با طاق نماهاي تزييني و ورودي ايوان شمالي و جنوبي است. مقبره بداق سلطان (بوداق سلطان) بنايي ساده با تورفتگي و بيرون زدگي هايي به شکل مستطيل است.

    مقبره بداق سلطان داخل اتاق اصلي است. ساختمان مقبره بر روي صفه سنگي قرار گرفته است. بداغ سلطان در سال 1112هـ.ق در يکي از جنگ هاي شاه عباس در نزديکي ايروان به قتل رسيد. جسد وي را به خاطر خدمات عمرانيش به مهاباد آوردند و در آن جا دفن کردند.
    مقبره سردار



    اين بناي قاجاري در شهر بوکان در داخل پارک عمومي قرار دارد. زير بناي مقبره در سطح 198 متر مربع و داراي يک گنبد مرکزي، ايوان و دو دهليز در طرفين است. مصالح به کار رفته در پي بنا از سنگ لاشه به صورت، ديوارها، گنبد و طاق ها از آجر چهار گوش است. در ضلع جنوبي – ورودي بنا – ايواني با دو ستون سنگي قرار دارد. اين مقبره مدفن خانواده "سردار عزيز خان مکري" داماد اميرکبير و فرمانده کل قشون ناصرالدين شاه است.
    مقبره سيد صدرالدين



    مقبره سيد صدرالدين – وزير شاه اسماعيل صفوي- در کوهپايه شمال شرق سيه چشمه قرار دارد. شکل نقشه خارجي آن شش گوش و فرم داخلي آن مدور است. بناي موجود از سنگ عمدتاً سفيد با ملاط گل ساخته شده است. مطالعات باستان شناسي در آن نشان مي دهد بنابراين روي يک کرسي چيني سنگي ساخته شده و بالا بودن آب هاي تحت الارض پي مقبره را از بين برده است.

    اهميت مقبره سيد صدر الدين به دليل کاربرد مصالح آن – آجر قرمز رنگ – است. سازمان ميراث فرهنگي کشور در سال 1378 به دليل تکريم محل توسط اهالي سيه چشمه با حفظ نقشه مقبره مکشوفه يک يادمان آجري گنبددار – ملهم از بناي اوليه آن – احداث کرد و وزارت کشور نيز در سال 1376 به پاس احترام به شهداي جنگ چالدران، جنگ شاه اسماعيل صفوي با سلطان سليم اول پادشاه عثماني در سال 920 هـ . ق. شهرستان سيه چشمه را به چالدران تغيير نام داد و آن را از بخش به فرمانداري ارتقاء داد. همواره مردم به زيارت اين مکان مي آيند.
    مناره شمس تبريزي



    مناره شمس تبريزي در ميان مشجري در جوار عمارت مسکوني "شمس الملوک دنبلي" در شمال شرقي شهرستان خوي و در محلي به همين نام قرار دارد. اين مناره بناي يادماني است و هدف از ساخت آن هم نمايش اقتدار صاحب آن بوده که گويا توانسته بود در يک روز به قدري قوچ کوهي شکار کند که از شاخ آن ها تمام سطح خارجي مناره را تزيين نمايد.

    مدخل برج روزنه اي است به شکل مستطيل که پله هايي مارپيچ در داخل آن تعبيه شده است و با استفاده از آن ها مي توان بر فراز برج راه يافت. نماي قسمت تحتاني حدود پنجاه سانتي متر در قسمت پي برج با سنگ ساخته شده است و از آن به بعد تمام مناره از آجر است. در وسط آجرها کله هاي قوچ کار گذاشته اند.
    مقبره کشيش زاکاريان



    اين مقبره در حومه شهر چالدران و در شمال شرقي قره کليسا قرار دارد. نقشه بنا به صورت مستطيل شکل و مصالح عمده آن سنگ لاشه است. ورودي بنا در ضلع جنوبي و محراب در ضلع شرقي قرار دارد. بنا داراي تالار اصلي، اتاقک محراب و يک گنبد اصلي مرکزي است که با سنگ لاشه ساخته شده است. در نماي خارجي بنا از پي ديوارها به بالا در ارتفاع هاي مختلف سنگ هاي حجاري شده تزييني به ابعاد 100×50 سانتي متر به کار رفته است. سنگ هاي به کار رفته از نوع سنگ لاشه و ملاط بين آن ها ماسه آهک است. اين بنا در زمان ساخت به عنوان محل عبادت ارامنه منطقه بود و چون قبر کشيش زاکاريان نيز در آن قرار داشت به مقبره زاکاريان نيز معروف شده است. اين بنا تزيين خاصي ندارد و نماي داخلي و خارجي آن سنگي است. به احتمال زياد اين بنا هم زمان با مرمت بناي قره کليسا و مربوط به قرن چهاردهم م است.
    مقبره ساندوخت



    اين مقبره در حومه شهر چالدران، در جوار روستاي کليسا کندي و جنوب غربي بناي تاريخي قره کليسا در بخش "به به جيک" قرار دارد. نقشه بنا مستطيل شکل و مصالح آن از سنگ و طاق هاي آن از نوع رومي است. ملاط مورد استفاده در اين بنا گچ است. بنا داراي تالار اصلي و اتاق محراب است. با توجه به شکل معماري مقبره احتمالاً در قرن چهاردهم هم زمان با بازسازي ساختمان قره کليسا بعد از زلزله سال 1319(م) احداث شده است.
    مقابر روستاي تمتمان



    روستاي تمتمان در فاصله بيست کيلومتري اروميه – سرو قرار دارد و آثار تاريخي و با ارزشي چون غار تمتمان، استحکامات نظامي، مقابر دوره او رارتو و ... را در خود جاي داده است. مقابر کشف شده شامل سه مقبره معمور و دو مقبره مخرو به دوره صفوي است. از سه مقبره نسبتاً سالم، يکي داراي سنگ قبري به تاريخ 1110 هـ .ق است. مقبره هاي سه گانه و دو مقبره مخروبه تمتمان در يک رديف قرار گرفته اند و همگي از بيرون به صورت چهار ضلعي و از داخل به شکل مدور هستند. مصالح به کار رفته در بناي آن ها سنگ هاي تراشدار و سنگ هاي رودخانه اي و آجر است. مقبره وسطي از نظر نوع سنگ کاري داراي نظم و دقت خاصي است. شيوه سنگ کاري يکي از مقابر مانند بخش تحتاني کليساي سورپ سرکيس است و شباهت فراواني به سبک معماري دوره ايلخاني دارد. معماري مقابر غير از سنگ کاري، بسيار ساده و بدون تزيين است.

    معرفی مسجد جامع ارومیه


    مسجد جامع یکی از آثار کهن و قدیمی شهر تاریخی ارومیه است و در خیابان اقبال قرار دارد. این مسجد در میان بازار قدیمی شهر واقع شده و یکی از ارکان اصلی بافت قدیمی شهر است. برخی از محققین معتقدند این بنا ابتدا آتشکده بود و بعد از تسلط مسلمین ویران شد و سپس در قرن هفتم هـ . ق بر روی آن مسجدی ساخته شد. به اعتقاد این گروه از محققین سبک تزیینات، گچ بری ها، ستون بندی ها و طاق های مسجد عیناً شبیه به سبک معماری سلجوقیان است.
    تاریخ تجدید بنای این مسجد معلوم نیست، اما محراب آن در تاریخ 676 هـ.ق ساخته شده است. این مسجد به همراه سایر اجزاء بافت قدیمی شهر به ویژه بازار و راسته های آن بارها مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است. مسجد جامع با دو در ورودی که از صحن بزرگ آن منشعب می شود، به بازار راه دارد.


    این مسجد دارای آثاری از دوره های مختلف است:



    شبستان گنبددار قدیمی: هسته اولیه بنا را این مجموعه تشکیل می دهد و حاوی کلیه مشخصات معماری اسلامی است. به احتمال قریب به یقین این بخش مربوط به دوره سلجوقیان (قرن ششم هـ.ق) به بعد است. محراب مسجد با گچ بری نفیس در این قسمت قرار دارد و در تاریخ 676هـ.ق- در زمان حکومت ایلخانان- به بهترین نحو ساخته شده است.

    چهل ستون متصل به شبستان گنبددار: زمان ساخت آن جدیدتر از شبستان اولی به نظر می رسد و در خاک برداری از کف آن مقداری اشیای متعلق به دوره ایلخانان به دست آمده است. این چهل ستون به خاطر صدمات وارد ه چندین بار مرمت شده است.
    حجره های قدیمی اطراف صحن مسجد: این حجره ها مربوط به اوایل دوره زندیه است. براساس سنگ نوشته موجود زمان احداث آن 1184 هـ.ق است.
    بخش نوساز اطراف صحن: این مجموعه به جای بافت قدیمی ساخته شده و بیشتر مربوط به دو دهه اخیراست.
    مصالح به کار رفته در اجزای مختلف ساختمان مسجد نیز متفاوت است. شبستان گنبددار و چهل ستون با دو نوع مصالح- قسمت تحتانی و قسمت های بالایی آن از آجر- ساخته شده است.

    از مهم ترین عوامل تزیینی مسجد کتیبه های کوفی دور گنبد و گچ بری محراب آن است.


    Last edited by علیرضا; 11-13-2013 at 11:10 AM. Reason: ترکیب پست
    واقعا چه فایده ؟؟؟

    زمانی که بــالای خـــط فــقر باشی ولی زیـر خـــط فــهم




Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •